609 
TWEE-EN-TWINSTIGSTE HOOFDSTUK. 
OVER DEN MENSCH. 
1318. 
Indien de rede al niet alleen zulk een groot onder- 
leid lusschen den mensch en de andere dieren daarstelde , 
** a n zoude men dit onderscheid toch nog kunnen vinden in 
Wt verschil, dat er plaats heeft in het uitwendig maaksel. 
mensch immers is inderdaad het eenige wezen , dat zich 
re §t op en in eene geheel vertikale rigting. houdt , en ook 
*oo kan gaan; hij alleen kan de duimen zijner handen, die 
fer voeten echter niet, aan de andere vingers tegenoverstel- 
len (pp xv j g j f a> en eindelijk heeft ook geen ander 
*°ogdier , zoo als hij , loodlijnig staande snijtanden in de 
onderkaak, en eene vooruitspringende kin (PI, I, fig. 1). 
1319. 
he geheele ligchaamsbouw van den mensch bewijst on- 
w edersprekelijk , dat hij bestemd is tot opgerigten stand 
eri gang; zijne bijna regte wervelzuil draagt het hoofd 
genoegzaam in evenwigt ; zijne heupen zijn zeer breed, 
op dg ronde dijen zijn eene voorzetting van de lengte des 
'gohaams; zijn been is met zeer sterke spieren omgeven , 
y!? °P den hiel werken , en w ier massa de kuit vormen. 
A ')n voet maakt met het been een regten hoek; bij is van 
°. nd eren plat, en zijn groote teen is langer dan de ove- 
tl 8 e ‘* Deze kenmerken treft men bij geen ander dier zoo 
Ver eenigd aan. 
1320. 
Voor het overige zou de mensch, bij een viervoetigen 
p n gi de grootste moeijelijkheden ondervinden Zijne onderste 
e cniaten zijn buitengemeen lang; de ruggegraat is te regt 
n te kort, vooral iu den halsstreek ; zijn gezigt is met lang 
r noe S, en het hoofd te zwaar. Deze bewerktuiging moet 
‘eui reeds het gaan op banden en voeten zeer bezwaarlijk 
, ? en > waarvan men zich gemakkelijk bij proelnemmg over- 
e kan. Daarenboven btaan zijne heupen ook te boog , 
Q Zl )ne voeten kunnen in die stelling den geheelen voetzool 
39 
