610 
niet zonder den grootsten dwang, op de aarde zetten, en de 
handwortelen worden , vooral wanneer de geheele vlakke 
hand op de aarde steunt, te sterk gespannen. Daar alsdan bet 
hoofd eene te hellende rigting verkrijgt, zoo stroomt het bloed 
er in te groote overtolligheid naartoe , en kan in die evenredig' 
heid niet terugvloeijen , hetgeen bedwelming ten gevolg® 
zou hebben; ook de oogen kannen, hij zulk eene stelli®# 
slechts de achter het iigcbaam zich beviudende voorwerp®® 
bemerken, of die zich op een korten afstand voor hetzelv® 
voordoen; en daar eindelijk hij de menschen de mond ook niet) 
zoo al* bij de andere zoogdieren, in een snuit uitloopt.’ 
kan hij de spijzen bij zulk eene stelling niet opnemen , ten®! 
hij zich met den buik op de aarde legge , of op de ell®' 
bogen en de knieën ga 
1321. 
Ofschoon de mensch niet het eenige wezen is. dat 3® 
ligchamen met eene enkele hand kan aanvatten , zoo be**t 
hij dit vermogen toch in eene veel grootere volmaaktheid’ 
dan de andere dieren. Daar zijn opgerigte stand hei® 
het vrije gebruik zijner armen veroorlooft, zoo kan hij de*® 
ter voldoening aan al zijne andere behoeften , bezigen. Zij® 
voorarm kan zich op zieh-zel ven draai jen, en de hand volg 1 
hem iu al zijne bewegingen. De handwortel is kort en zij®® 
vingers zijn lang, talrijk, zeer buigzaam, en aan het ntt' 
einde slechts door platte nagels beschermd; zijn naar all® 
zijden bewegelijke duim kan , hoewel hij niet zoo lang a * s 
de andere vingers is, zich voor elk van deze plaatsen ®® 
aansluiten, waardoor de mensch in staat gesteld wordt, ®. e 
fijnste en tederste voorwerpen aan te kunnen vatten. Er ,s 
geen deel van zijn ligchaam , geen punt van zijne oppervlak*®/ 
of een zijner handen kan het gedeeltelijk bereiken, en h e f lS 
aan dit vermogen , dat hij zijne bedrevenheid en al zij® e 
kunstproducten heeft te danken. 
1322. 
Wanneer men zijne zintuigen, en bijzonder de werktuig® 11 
van de stem met die der andere dieren vergelijkt, dan treft i®® 11 
ook een groot en gewigtig verschil tusschen deze wezens ® aD j 
Wanneer, zoo als toch alle waarnemingen schijnen te 
vestigen, de in den hoofdschedel zich bevindende hers®®' 
zelfstandigheid, al naar dat zij grooter of kleiner in ® 3 *? 
is , den grooteren of geringeren graad van het versta®® ' 
