En op dat al dit fchoon geen luifter zoude ontbéren ^ 
Men vind hier Indiaanfche en Koningklijke kléren 
Van pluimen, vederen, en veelerleië ftof. 
Op ’c kondigde uicgewrogt aan Memnons pragtig hofj 
Gevlogte Korfjes, fijn van biefen, matten , tienen, 
Om in noodwendigheid en tot vermaak te dienen. 
Bij vreemde volkeren van onbekende taal. 
Maar ’k fchrik voor ’t Krijgsgeweir van het moorddadig daal , 
Voor Kris, en Dolk, en Dag, Javlijn en Adègaaiën. 
Hoe komt het oorlogsvuir de wéreld rond te waaiën ! 
De Heiden, zoet op bloed, aan ’s aardkloots tegenkant, 
Den taaien Veldboog voor vergifte pijlen fpant. 
En bouwt het zwarte rijk des doods, ó dwaze zede 
Van ’c ongeloof 1 maar och-' de Chridenen doen ’c mede. 
Na zo veel heerlijkheid befchouwtme een Kabinet, 
Dat waard is open voor een konings oog gezet. 
Met zeven laden, die geen vlag voor praalkund drijkenj 
Men magze bij ’t gedarnt’ der Pleiaden gelijken. 
Veel duizend duizenden van beesjes, diertjes, net 
Door een gedingert, en gedroogt en opgezet. 
Zo kruipend, deipend, als die vliegen , wandlen, zwemmen, 
Borduurs- en beelds-gewijs^ naar maat vantékning, demmen 
Hier over een op dag^ ligt, fchaduw, hoog en diep. 
Niet minder of ■’t Arachne in haar drijdkondwerk fchiep. 
De Mier van Martiaal in barndeen opgeOoten 
Bezwijkt, en geeft het op voor dees’ Natuurgenoten. 
En ’c Kariedeentje van de Duitfche Baiër-Non 
Vol kund, word doof en dood befchenen door dees’ zon. 
’t Zijn drikken j krollen ^ en al zwieren, trekken, dralen. 
En vonken, vlammen die ■’er fchitterende pralen. 
Uit d’andre fchuiven komt voor ^t oog een nieuw onthaal 
Te voorfchijnj énen hoop van ménige aiërfchaal. 
Zo blank, als geel en bruin, blaauwglimmende uit den groenen» 
Gefprengkelt en gevlakt. Natuur wid te verzoenen 
De tegen drijdigheen van verf door haar penceel. 
En maakte t zoet en zagt, en glad, en mals, en eêl. 
