Die eensgezinde Twé^ van hemelfch vuir ontfteken , 
Arbeiden weêrgaloos, ftantvaftig, onbezweken. 
De naarftigheid denkt gantfch de wijde wéreld door j 
En volgt met goud en vuir het zonnewagenfpoor i 
Nu, daar ^t heet Libyë wat nieuws baart t’allen tijen, 
En felle leeuwen in geroofte woeftenijën 
Om water brullen dan , daar ’c oofter i^orgenligt 
Werpt paarlen en robijn in ’s wérelds aangezigt; 
Of naar den avond, die, wijd agter Spanje henen, 
De zonnetorcs in zé hoort kiflën moe gefchenen. 
Een beemd van welluft doet zig op voor het gezigt. 
Een arend ziet zig blind op zulk een ftralend ligt. 
Het bloedloos Lugtgedierte , op pennen van de winden 
Gedreven , is beknopt op dit Tooneel te vinden. 
Een zwarm Kapellen ^ zo van dag als van de nagt ^ 
Uit Aitjcs , Wurmen, en uit Popjes voortgebragt , 
Met henielsblaauw en goud , met purper en fcharlaken , 
Wit, zwart, rood, geel, groen, bont, en alle verven blaken, 
Mildadig van Natuur die Diertjes ingeftort. 
Apeïles kunft komt kunft bij deze kunfl: re kort. 
Men ziet de Tor, de Bije^ de Vlieg, de Wandelbladen , 
De Veldluis, Mot en Mier, en Juffertjes uit Maden 
Geteelt, de Sprinkhaan, endeKrékel, Kever, Mug, 
En wat gezwind is in bewéginge of ook ftug j 
Te zamen rijk gewolkt , gefchaduwt en gevorent, 
Gemarmert en gevlakt , getoetft, geparkt, gedorent^ 
Gepunt, geboord, geband, gehorend en geribt, 
Geangelt en gefchaart, geadert en geflipt > 
En zulk een fchikking van fchakeerfel in de verven , 
Die hier verdiepen , daar verbleken , gins verderven , 
Dat ijder dierbaar lijk, zo leveloos als ’t is , 
Verwatenen roept toe, de Godheid is ^er wis. 
Zij Iaat zig zelve zien in ’t ongeagtfle Diertje, 
In Neet, en Vlooi, en Wurm, inRups, enHaft, enSiertje. 
Geen minder luider draalt van ’t fchoon Gevogelte af. 
Zo rijk gcfiert , als of ^t een paradijslugt gaf, 
I Gc' 
