OP HET 
WONDER-TOONEEL 
N A T u u R. 
Van den heer 
levijn vincent. 
ExtuUt os facrum codo, 
I At is gewenfchter , dan , op ’t fpoor der ware wijzen , 
I Den Schepper yan ’c Heel-al te kennen en te prijzen, 
I Zijn Majefteit in al ’t gefchapene te zien , 
En dankbaarheid voor goud en purper aan te biên ! 
Daar toe ontrolt Natuur all’ haar’ gordijntoonélen 
En lokt den menfch tot kunft, tot arbeid en gevaar. 
Om hare wonderfchat te Hellen op "t altaar , 
De klomp met onbekrompe handen , 
DeT en warren lugt en landen. 
Om in den'h'^*' VINCENT blaakt op die nodiglng , 
Gehaalt b Tn T" 
^ j Ken , en bij heele en halve moren . 
Zo ver c verftand bereikt, in ’t harte na te fporen , 
Tc ftellen in den dag voor >s kenners keurig oo» 
Dat door belptegeling verrukt word naar om hooL 
s Mans Egade , als een bije, fteeds bézig t’aller uren 
Met krezen. fch.kken, met fchakéren, en borduren. 
En at te malen , en te plaatzen op een rij , 
i^raat haren halsvriend als een Paradijshulp bij. 
Di® 
