C *9a ) 
Tndifch woord een gefchilderde flang beduid. Rondeletius toont 
°^^k het af beeldzel van een rosagtige waterilang , die hij de fchoonheit 
een landflang toeeigent. Strabo gedenkt een kaftanje-bruine Slang: 
•^Oogehjk heeft blianus deeze de Porphyrus genoemt , die bij de Indi- 
®3nen gebooren word , neegen duim lang , in ’t aanzien als purper , met 
wit hoofd , en zonder tanden , dien de jaagers nafpooren langs het 
gebergte naar het zuiden geleegen , uit de welke het juweel Sardo word 
^^gtaaven. Wij bevinden dat in de Indifche geweften zeer grooteSlan- 
gebooVen worden, maar in Peru de grootlle : want de Spanjaarden 
keruaanfche landsdouw bezigtigende , hebben een Slang van twintig 
in de leno'te , en van gelijkmaatige breedte , ontmoet» Julius Sca- 
fer merkt aan , dat in Malabar , Slangen van acht voet zijn , die hij 
^/•sderorae noemt. Op het eiland Cuba worden groote Slangen van dar- 
Voet iancT gcteelt , en zo dik als de dijë van een menfeh. In een zee- 
rivier v?n"/\merica , ürquaiageheeten , zwemmen flangen , veertien 
^''^eden lancT, en twee ellen breedt , de koppen booven de waterbaaren 
opbemende, kijkende, of iemand den ftroom nadert: want iemand 
te drinken ofte waflen aankoomende , trekken ze den ingerolden mee 
ftaart in den vloed , en verflinden hem. Van andere ontelbaare van 
'^‘^geflagt, kan men de Befchrijvinge van Peru leezen, 
VAN DE DRAAK. 
N ^raak bereekent bij de Digters , niet alleen een Slang , maar ook een 
C®ak, naamentlijk een oude Slang, of met andere voordeelenbegifngr. 
fN*? Zulx leeft men niet alleen bij de Latijnfche , maar ook bij de Gneklche 
j 'gters , dewijl de reeden van de oorfpronkelijkheid van het woord , zo van 
t Slang, .idan de Draak . de zelve (chijnt te weeze^ ] a 
tot onlighaamelijke zelflbndigheeden uitgebreid , om ‘Jf' , | 
,>nytnus , onder de toenaaraen van den Duivel , den Draak heeft opge. 
Men m«rook „iet overflaan de Draaken . die de Quakzalvers van 
P^^toogde Koggen naar hun zinnelijkheid maaken , op dat ze , die aan 
5 onkundige Ueene volk vertoonende, de onervaarene van natuur- 
dingen® gemakkelijk niogten bedriegen. Dit aang^eikent heb- 
Van de twijftelzinnigheid van dit woord , volgt de Draak Slang, 
de welke voor teegenwoordig word gefpooken, welkers wijfje Dra- 
Draakin word genoemt. Ten aanzien van de grootheid , heb- 
i? Avicenna en Aëtius de kleine Draak van vijf , en de groote van der- 
J ^heboogen geftelt : dog naar de verfcheidentheid van de landftree^ 
eboorte-plaats , worden deeze wilde heeften , en 
B b 
