( 222 ) 
van de zee ftellen houtagtig te weezen , die de natuur van Koraal dan 
aandoet, wanneer het tteenwordende Sap in het gantfche lighaam vandc 
hoLitagrige plant gaat , en dat zelve zo zeer doet veranderen , dat hij 
in zijn eigen natuur verkeert , wanneer zodaanigen Sap verhard word* 
Waarom het niet waarfchijnelijk is, dat deeze plant onder het water 
is, en uifgebragt zijnde hard word; nademaal Anfelmus Boericus 
haalt) dat hij Koraalen gezien heeft, van de welke eenige fcheuten 
houtig w^ren. Daar word ook wit Koraal gevonden , nogtans niet vaf^ 
in een geflooten, en zo wigtig niet, als het geene rood is, maar ligr^^’ 
en komt ondigt te voorlchijn als een fponfie. De oude Schrijvers h^l^' 
ben , ten aanzien van de verf, maar twee geflagten van Koraal voorg^' 
itelt , naamentlijk het roode en het zwarte. Maar de nieuwe Schrijvef^ 
hebben verfcheide onderfcheidentheeden , ten aanzien vandeverf 
naamentlijk rood, wit, zwart, groen, geeldgrig, afcbgraauw,bruinj^^ 
met andere gemengde verf geteikenc. Hier Haat aan te merken , dat, 
aanzien van de verf, de kunne in de Koraalen aldus word gezienj dat het ro^ 
dere het mannetje, en het ligtere het wijfje word genoemt. Waarom 
Koraal tweederlei is, het eene rijp, en het andere onrijp: het rijps 
volkomentlijk rood is, en het onrijpe, dat met verfcheide verven 
vult is. Het witte Koraal verfchilt van het roode niet in de zelfftandir 
heid , maar alleen in de verf. Het zwarte Koraal , Antipathesgenoenj'^’ 
^et men van een boomiigtige gedalte, en meêr takagtig als het rood^* 
Het Koraal word gezegt veelerlei te weezen, naamentlijk hard, 
(vvcek,J valt, pijpagtig, rouw, befchaafr, en Heenagtig, De 
Koraalen maaken tweederlei onderfcheid: want fommigezijnnatuurlij^^’ 
en andere nagemaakte. ° ^ 
VAN HET SOUT, 
VictSont is het voortrefFelijkfle van alle de gerunde Sappen, 
reeden heeft Homerus het Sout goddelijk genoemt. Ifiodorus heeft 
fchreeven dat het^Sal^ Sout geheeten is gevveeft van Saliendo,Springst^»^ 
dat het in het vuur geworpen , ligtelijk fpringt , of daar uit fpringc. 
bevind dat het Sout een foorc van verbrande aarde is , naademaal hef 
net koude en in het vogtige word gefmolren , en daar na in het 
en m het drooge verftijft. Het Sout dringt natuurlijk deur , wring’ 
veegt af, verteert, drukt toe , en verdunt Het blijkt klaar, dat 
bout, het welke van de wateren voortkomt, «een vuurige natuur deelag 
tig is } om dat het alle lighaamen af knaagt, de leevendige verdelgt j 
de doode behoud. Waarom het Sout , met goede reedenen , de do° 
