C 259 ) 
Ook den haagel beteckenen, volgens het gevoelen van die geene, dewel- 
ke de woorden van den honderd en zeeven en veertigften Pfalm hebben 
uitgelegt. Ten vierde word Kriftal voor dat eedelgefteente genootnen 
'Vaar van de befchrijvingc teegenwoordig word gedaan* Deeze heldere 
en deurfchijnende fteen word bij de Latijnen Kriftal genoemt. Omtrent 
den oorfpronk van het Kriftal ftelt men gemeenelijk twee vraag-frukken 
Voor, Het eerfte behoort tot de ftofFe , en het tweede tot de geftalte 
Van het Kriftal. ^ Het groeit dan , dewijl het fijnfte gedeelte van de aar- 
de j met een weinig vuur of heele reine zwavel y met water word vermengt i 
Waarom het Kriftal met ijfergeflaagen, alseen keifteen , vonken uitfchiet. 
Het tweede vraagftuk raakt omtrent de geftalte van ’t Kriftal , die het 
Van de natuur , of kring-rond , maar gelijk meeft hoekig , en voornaa- 
nientlijk zeshoekig krijgt. Men moet vaft ftellen, dat zulx daar van daaa 
ontftaat , naademaal de fijne aardfche ftofFe , in de groeijinge van deeze 
fteen , zig zelve van het water fcheidende , zig tragt te vereenigen , ea 
de bijfondere deeltjes , op allerlei wijze , rondom het middelpunt vaa 
haar lighaam gaan , en daar naar haaken. Eindelijk , het Kriftal word 
meeft van de natuur voortgebragt met veefels , ondeilbaare deeltjes, 
fouten, neevel, toeft, en diergelijke ondeugden bevlekt: maar wanneer 
het doorzigtig is , word het Berg-kriftal genoemt. Dit eedelgefteente, 
indien het nogtans de naani van eedelgefteente verdient, dewijl het deur- 
fchijnende , en op de mannier van ijs groeit , word Kriftal genoemt , 
dog indien ’t geverft is , krijgt het de naam van dat eedelgefteente, het 
welke het gelijkt. Maar dat Kriftal , dat de ftraalen van de zon ont- 
fangt , en de geftalte van den hemel-boog op de naafte wand uitwerpt , 
of voor het ligt gezet een verfcheidentheid van verf vertoont, word Iris, 
Keegenboog, genoemt, 
VAN DE DIAMANT. 
Alcafarius merkt aan , dat men in de heilige bladeren onder den naam 
Van Carbunculus , Karbonkel, Karbonkeltteen , Blaakende fteen , den 
Diamant heeft te verftaan. Men zegt dat den Diamant voortkomt uit 
Lp, het welke niet veel verfchik van dat, waar uit het Kriftalgewoone- 
hjk word gebooren. De Diamant is om de hardheid altijt duurende, 
jmwinbaar, vaft, eeuwig, oncemmelijk, en van ijfer genoemt gevveeft! 
Dit is moogelijk voortgekomen , naademaal de andere eedelegefteentens 
Qok hard , in vergelijkinge bij den Diamant , gezegt worden zagt te 
^veczen : want met een ijfere ftamper in een vijfel word hij eindelijk 
^erbrooken. De hardheid onderfcheid den Diamant van het Kriftal: al- 
Kk 2 hoe- 
