C i6o 
hoewel de deurzigtigheid dat ook doet : want dewijl de Diamant door- 
fchijnende isalswaater, en deurzigtig als eeii Kriftal : niette min is de 
glans van de Diarmnt leevend , daar de klaarheid van het Kriftal heel 
verflaauwt* De Diamant verdraagt het geweld van ’t vmrr liareink, 
want men zegt , dat h.j het , den tijd van neegen dangen , tecgens^he 
vuur kan «ithouden Men vind alle Diamanten niet alt.jt deurzlriV en 
glinfterende , maar fomm.ge der zelver zijn met eenige gebreeken ^naa- 
menthjk wo kjes , en andere verven befmet. Plinius haalt zes geliagrcn 
Zifchf en L?r hetindifche, het Arab;fche. blclhcc^ 
™t ’ Siderites , Starrenen . 
genoemt. Pen laatften word de Androdamas hier bij gebragt Nogtans 
heeft men thans maar een geftagt van Diamant. Wat dl groltre aanlaar, 
merken , dat de Diamant nooit grooteT als de pit^van 
een haafelnoot is gevonden geweeft. Wat de verf belangt , Benueniitus 
Cellinuseen voornaam juwelier verhaalt, dat h.j Diamanten van vcrfcLi- 
VAN DE BERYLLUS, BERIL. 
trrSn fu- eedelgcfteente , dat een hemelsblaauwe verf uit het 
Srdelefzier » hoedaanige verf men fomt.jts in het water 
ter genoemt H zodaamge fteen van de juweliers Zeewa- 
aanfien van de m^n'rairdlt^n" vande geftalre. enten 
en voornaamentlijk , nadcmaal de Schrijver^ondef malSy 
befchrijvinge van gevoelen verfchillen. ^ 
VAN DE karbonkel OFTE ROBIJN. 
een eedelgefteente , en word bij fommige Diamant 
genoemt , naademaal hij , als de volmaakfte , een witte glans verfpreir. 
AnderCns word de naam van Karbonkel aan dir eedelgeifeenre toegeèr 
word geglomme kool uitfehiet. Anders 
waar van Latijnen Robijn geheeten , om de uitfteekende roodheid, 
tus gcheeten om u beteekent. Hij word ook Apyro- 
löoS ?m datTii vtuit op hem geen kragt Heeft; alsmeedeFy- 
ropus, om dat hij er vuut.g tut ziet. De Karbonkel word sezegt zi|0 
oorfpronk M hebben , uit roode , heldere , en doorfchijnende ffppen- 
Dog, 
