( 7 ) 
!ur, qui immortalis viri veftigiis inliftunt, utique dum fcien- 
tiae pomoeria proferre cupiunt, ad id attendere neceflariura 
habebunt, ut eadem methodo, iifdemque vocabulis adhibitis 
eum quantum fieri licet, fequantur. Et quum in hac erudi- 
tionis parte, quotidie nova in lucem proferantur, quae Ro- 
manis nunquam videre contigerat, quaeque ne auditione 
quidem comperta habuerant ; utique de novis rebus nova vo- 
cabula funt adhibenda, quorum magna pars apud bonos 
Latinitatis auftores nunquam reperiri potuit, quaeque ne- 
cefiario aliena et peregrina i. e. barbara efle debet. Aequi 
Judices, facile jam ex iis argumentis, quae hactenus protuli, 
magno immortalique Viro, Carolo a Linne patri, optime 
de hiftoria naturali merito, ejus difcipulis et aliis praeterea 
praecellentibus Viris, qui in ftudio hiftoriae naturalis veftigia 
ejus fequuntur, denique et mihi id condonabunt, quod minus 
bene Latinis vocabulis in adumbrationibus hiftoriae naturalis 
pti, neceflum habuerimus. 
Iis qui Latini fermonis ufum in hac fcriptiuncula impro- 
bant, quibus nil placet, quam id, quod patrio fermone eft 
feriptum ; quia forte, ll Diis placet, Mufas latinas nec a 
limine quidem falutaruntj vel quod male afti temporis in 
Scholis fibi confci), nunc excufationem defidiae et ignaviae 
fuae id efle credunt, fi omnia quae graeco, latinove fermone 
feripta funt, angue pefteve magis fugiant et averfentur : iis 
accuratius quidquam reponere “vix operae pretium efle duco. 
Magni et immortalis Linnaei feripta, ab eo confulto et ob 
brevitatem in tanto opere nepeflariam, et quod in commo- 
dum totius litterati orbis feribere vellet, latino fermone funt 
concepta ; eodem et ego ea quae patris hiftoriae naturalis 
operibus addenda cenfui, confcripfi : ideoque et hafce opel- 
las, quae ad opera Linnaei et difcipulorum melius faciliufve 
intelligenda plurimum faciunt, latinis verbis concinnare de- 
bui — Si igitur hi, quibus haec latina enchiridia difplicent, 
vel parum patientiae reliquum habuerint ; paucis mentibus 
elapfis 
