DE N SINT PIETERS BERG. 63 
volgen en in de verte verdwijnen. Uit deeze 
vereeniging van portaalen , koepels , boogen en 
galerijen ontftaat een geheel, zoo buitengemeen, 
zoo ftrijdig , zoo verward , dat men in het mid- 
den van dat groot doolhof niet meer- weet, waar 
njen is ingekoomen , noch langs welken weg 
men ’er weder uit zal kunnen geraaken. 
Eene ftreep, met houts-kool op eenen der 
wanden getrokken , rigtede onze koers ; die voor- 
zorg was, enige dagen te vooren, door inge- 
nieurs genoomen, die met hulp van eene oude 
kaart, het kompas, en den bij (land van ver- 
(cheiden fapeurs , die in dit werk behulpzaam 
waren , eenen weg gevonden hadden , die den 
berg in zijn (malde gedeelte doorliep , en die 
aan eene oude opening aan den oever van de 
Maas uitkwam. 
Naauwlij leswaren wij omtrent driehonderd fchre- 
den verre in de eerde galerijen gevorderd, wanneer 
men ons naast een vrij groot open vak een oven 
toonde om brood in te bakken , zeer kondig in 
den vasten fteen uitgehouwen', gelijk ook een 
feboorfteen, op dezelfde wijze uirgehakt, wel- 
kers pijp in eene der zijdelingfche galerijen was 
geleid, waardoor de rook niemand kon hin- 
deren. 
Digt daarbij waren koeijen- en fchaapen - (lal- 
len? 
