at X N L E I D I N a. 
Waarfchijnlijk zou deeze kermis nooit uit 
haare kindsheid gerezen zijn, waarin zij zoo 
ïang kwijnde, en men zou haar altijd enkel als 
een voorwerp van liefhebberij en tijdkorting 
hebben blijven befchouwen, zoo niet mannen, 
waarlijk met het verlangen bezield om de 'natuur- 
lijke historie, in een wijsgeefig oogpunt be- 
fchouwd, te bevorderen, eindelijk gevoeld had- 
den hoe gewigtig het ware dezelve dieper te on- 
derzoeken, om haar toetcpasfen op de kennis 
van die menigte gegraaven hoorns en fchulpen, 
van welke enige ons dezelfde lborten konden 
vertoonen , die in deeze of geene zee gevonden 
worden , of ons konden keren dat geheele ge- 
dachten vernietigd zijn geworden, zoo zij ’egter 
niet nog heden in de diepte der verst af gelegen 
zeeën beftaan. (a) 
De 
( a) Hooren wij hier over den kundigften geleerde 
ill de kennis her hoorns en fchulpen en die waarlijk 
de grondvesten van deeze weetenlchap zoude gelegd 
hebben , zoo de dood hem niet te vroeg hadd’ weg- 
gemaaid. 
„ De menseb zoekt natuurlijk in de weetenfbhap , 
zegt bruguieres, iets edeiers , iets troostlijkers , 
„ dan het vermaak of het ten toon fpreiden van eene 
„ ijdele geleerdheid; hij begeert ten minden in het 
,, verfchiet wezenlijke kundigheden te befpeuren, 
„ waar- 
