inleiding. 
21 
en het heerlijk paerlemoêr der hoorns en fchul- 
pen dezelve door allerlek klasfen van menfchen 
met eene foort van gretigheid hebben doen zoe- 
ken; de kindsheid zelve, die zig van niets re- 
kenfchap weet te geeven, neemt dezelve tot 
voorwerpen van haare liefde vermaaken ; de 
wilde delt zijne glorie in die tot zijn opfchik te 
doen dienen, en de liefhebber der Natuurlijke 
Historie maakt ’er het fieraad van zijne verzame- 
ling van. Plinius zegt ons met eene foort 
van zelfbehagen, dat scipio en l«liüs 
zig van hunnen arbeid verpoosden met de ver- 
zamelingen van hoorns en fchulpen , die z’j ge- 
maakt hadden, te befchouwen , hetgeen bewijst 
dat die algemeene finaak zig, van alle tijden, bij 
de groote mannen geopenbaard heeft. 
Die natuurlijke neiging tot die fraaie voort- 
brengzelen der natuur moest den mensch ein- 
delijk tot derzelver naauwkeuriger befpiegeling 
brengen ; maar alles is daarin zoo zonderling ver- 
fchillende, de voorwerpen zijn zoo menigvul- 
dig, de raugfchikkende kenmerken zoo moeije- 
lijk wel te kennen (daar het hier de wooning 
van een dier, en niet het dier zelf is, dat men 
waarneemt) dat het niet te verwonderen is dat 
niemand, tot in het jaar 1675, die loopbaan 
heeft durven openen. 
B 3 Waar 
