V *t » 
DEN SINT PIETERS EERG.' 6 ? 
flagt. Die zonderlinge krijgslist kwam deezen 
jongen krijgslieden zeer aardig' voor en zij llrektö 
hun tot groot vermaak. 
Men vertelde het geval niet dan aan vrienden » 
deeze vertrouwden het weder aan anderen, en 
enige dagen daarna gongen de foldaaten van al- 
lerleien rang op die jagt; maar het tok - varken 
leefde met meer. Te vergeefsch zogt men zijn 
gefchreeuw natebootfen ; hetzij de boeren , dool 
dit eerlte alarm op hunne hoede, in den nacht 
verhuisd waren, of zig in de verst afgelegene 
galerijen verftooken hadden, althans het was 
niet mogelijk zig nogmaals dus op hunne kosten 
te ververfchen. 
Wij vervolgden onzen weg onder geleide van 
onze gidfen, die ons voorgongen. Naardien de 
fakkels, die ons verlichteden , op verfchillende 
lijnen waren en enige op verre afftanden, dee« 
den zij ons de zonderliugfte uitwerkingen van 
het licht zien , terwijl die , welke digst bij ons 
waren , ons toelieten de voorwerpen van digt 
bij te befehouwen. 
Wij waren nog niet halver weg wanneer een 
officier van de ligte artillerie, die ons geleidde, 
ons kwam verzoeken bij elkandcren te koomen , 
en hier ftil te houden , terwijl hij met twee of 
drie ftpeurs naar eene galerij zoude gaan zoeken , 
E a dia 
ft 
