DEN SINT PIETERS BERG. gl 
Men ziet in enige der galerijen, op de hoogte 
van drie of vier voeten , fomtijds wat hooger of 
wat laager, naar de fteenen, die men wegge- 
noomen heeft, horizontaale laagen uit kei-ftee- 
nen van verfchillende gedaanten en grootten be- 
ftaande. Deeze kei - fteenen , meest getakt, on- 
regelmaatig en als gedraaid, fchijnen hunne eerde 
oorfprong verfchuldigd te zijn aan bewerktuigde 
wezens van de klasfe der madreporen in het al- 
gemeen en fomtijds aan fchulpen; maar deeze 
laatfte vertoonen gemeenlijk niet dan de kernen, 
sn de madreporen door het keiachtig vogt door- 
drongen zijnde, hebben bijna geheel hunne ken- 
merken verloren. Deeze beiachtige laagen zijn 
weinig meer dan zes of zeven duimen dik en be- 
vinden zig tusfehen andere laagen of beddingen, 
van eene bijna evengelijke dikte, geheel uit Huk- 
ken van verfchillende fchulpen van tot klein ge- 
heel verkalkt gruis gebrooken madreporen, met 
tanden van haaien en andere dieren. 
Maar het is aanmerkenswaerdig dat deeze zeer 
regelmaaiige laagen midden tusfehen den ontzag- 
chelijken doorgaanden en eenfoortigen klomp lig- 
gen , die dén berg ukmaakt ; ik heb reeds gezegd dat 
het geheel van die groote verzameling van zag- 
ten fteen niets anders is dan een verward en ón- 
crdelij k zaamenftel van zeer fijn kwartsachiig 
1 •^4* ' zand , 
