# 
DEN SINT PIETERS BERG, - Tï$ 
Als men de plaaten van het midden tot elf 
brengt , dan begrijpt men ’er ook onder het bo- 
Venfte gedeelte dat digts aan de plaats ligt, daar 
de kop van het dier moest zijn , en het onder- 
re, dat is, dat het digts bij den ftaert was. 
Die twee deelen , die in maakzel van de andere" 
Verfchillen, bewijzen dat dit groot fchildpad- 
fchild geheel is, en brengen ons ten zelfden tijd 
Op den weg om te leeren dat de fchildpad- 
den van diergelijke foorten, in den St. Pieters 
Berg gevonden , om volledig te zijn , moeten 
beftaan uit negen plaaten , in de lijn van het 
bidden aan elkanderen gevoegd , zonder ’er het 
bovenst gedeelte, noch het ftuk van het eind 
bijterekenen, hetwelk in het geheel elf hukken 
op die zelfde lijn uitmaakt. 
Dat bovenst gedeelte is gevormd in de ge- 
daante van eene ring -kraag met eene verlenging' 
ter wederzijde van de uitranding, of, om mij 
klaarer uittedrukken , dat gedeelte gelijkt vrij 
Vvel naar het bovenlle van een borst- harnas y 
dat met een voor- arm zoude voorzien zijn 
en kondigt aan dat de voorfte pooten , of liever 
de vinnen van die zee - fchildpadden , gedeelte- 
lijk bedekt waren met fchubben , die aan het 
Ichild waren vastgehecht, hetgeen onbetwist- 
baar een voornaam kenmerk ukmaakt , zeer ge- 
H fchikt 
