ïfiö natuurlijke Historie ^an 
j, tepels. De (lukken van het fchüd waren op 
n deeze kern niet menigvuldig genoeg om over 
,, derzelver buitende gedaante te oordeelen. 
„ Men heeft aan onze fchildpadden kunnen op* 
„ merken , dat het binnenfle van het fchild niet 
j, verdeeld isj, gelijk het buitende. Alle de naa- 
j, den , die men van binnen ziet , vertoonen 
„ zig meestentijds van buiten , maar daar is van 
,, buiten een groot getal zeer duidlijke groeven 
3, die zeshoekige figuuren vormen, welke niet 
3, tot van binnen doordringen. Het is zelfs alleen 
„ de groote dwarfchc groeve die met eene in* 
„ wendige naad overeenkoomr. De Heer de 
„la tour. d’aigve heeft ’er zedert Ian* 
„ gen tijd eene in zijn kabinet , en een kundig 
,, natuurkenner zijnde, heeft hij die niet aan* 
,, gezien voor een menfehen hoofd ; hij is zelfs 
„ de eerde geweest , die haar haaren waareu 
„ naam gegeeven heeft. Ik liet die, welke ik 
„ bezit, aan den Heer adanson zien bij 
,, zijne doorreis door Aix, en hij zeide mij 
„ terftond dat dat lighaam eene verdoende fchild* 
„ pad was; hij voegde ’er bij dat hij niet ge* 
„ loofde dat het eene zee - fchildpad ware. Die 
„ verdoende fchildpad , in de tekening tot een 
„.derde van de grootte verkleind, heeft bij de 
„ zeven duimen -hoogte op eene breedte van 
