DEN SINT PIETERS BERG. 
127 
„ dan tien breed. Het is het bovenst gedeelte 
„ van het fchild, van binnen of in het holst 
,, gedeelte gezien ; het is volkoomen wel ba- 
,, waard gebleven, behalven dat het, hier en 
,, daar, in den rand wat afgefchilferd is, en dat 
„ ’er door de onvoorzigtigheid van de arbei- 
„ ders aan het onderst eind een ftuk af is ; maar 
„ die kleine gebreken maaken het voor den na- 
,, tuurkundige nog dierbaarer, die daaruit kan 
,, oordeelen over de dikte van de fchaal en het 
„ verfchil tusfchen dezelve en den fteen , die 
,, haar bedekt, op welken men overal het in- 
„ drukzel van het fchild kan herkennen. De 
,, afbeelding , die ik 'er van geef, is zoo over- 
,, eenkomftig met het ftuk zelf, dat zij meer 
„ dan woorden zegt om ’er eene befchrijving 
„ van te geeven. Ik zal mij dan te vrede hou- 
» den met te doen opmerken dat de ichilden 
5ï van den rug tusfchen de zijdelingfche boven- 
rt fte naaden eindigen in twee ronde holten en 
i) door eane diergelijke tuslchen de twee on- 
„ derfte ribben. De holten toonen, naar alle 
,, waarfchijnlijkheid, de plaatfen aan, daar de 
,, banden eindigden , die het dier aan zijn fchild 
„ vasthechtteden : men kan dezelve vergelijken 
„ met het geraamte vandefchildpad, waarvan va- 
M lisnieri eene afbeelding heeft gegee ven. 
,, Dit 
