DE N SINT PIETERS BERG. 135 
den regter voor -arm eene belemniet in van 
twee duimen en twee lijnen lengte en zes lij- 
nen middellijn; zij is wel bewaard gebleven, 
en eindigt in eene fpathachtige fcherpe punt, 
die half doonchijnende en van eene hoorn- 
kleur is. 
Zoo deeze fchildpad, gelijk te vermoeden is, 
haar beftaan had toen de belemniet in den Heen 
is vastgeraakt, moet men gelooven dat de fqhild- 
padden van Maastricht, die hetzelfde lot gehad 
hebben , in een zeer ouden tijd beftonden , 
v ooral als de wedergaden van de belemnieten 
v erloren zijn , gelijk ’cr reden is om te geloo- 
ven ; of, beftaan zij nog, dan moet het met 
dat zee-lighaam gelegen zijn als met de Entro- 
chieten of rolfteenen , waarvan de wedergade ont- 
dekt is in den polypus , bekend onder den naam 
van Zee -palm -boom, die in de diepftc zeeën 
'voont; in deeze onderftelling zouden de fchild- 
padden van Maastricht tijdgenooten van die be- 
iemnieten zijn en fchipbreuk geleden hebben in 
2eer diepe zeeën , tenzij men liever wilde geloo- 
ven dat het fchulphoudend , gedeeltelijk kwarts» 
achtig, zand, dat door zijne ophooping den St. 
Pieters Berg gevormd heeft , zij afgefpoeld door 
de uitwerking van eenen ftroom eenes anderen 
hergs , uit dezelfde beginzelen beftaan de, in 
I 4 wel- 
