DEN SINT PIETERS BERG. I4I 
zelfden weg te volgen in de befchtijving der 
plaatfen , daar de natuur groote opftapelingen 
van overblijfzelen van zee - lighaamen in bevvaa- 
ring fchijnt gehouden te hebben , om die 1 aan 
de gretige nieuwsgierigheid van den mensch en 
aan zijnen onverzaadelijken dorst naar onder- 
rigting over te leveren. Het is langs deezen 
Weg dat men tot de waarheid moet koomen 
en dat men misfchien enige der raadzels zal kun- 
nen ontcijferen, die ons nog verlegen manken, 
en welker verklaaring door wijsgeerige gevolg- 
trekkingen moet gevonden worden. 
Men ziet in het (leen -blok , dat op deeze 
plaat verbeeld ftaat, om laag, eenen bovenften 
tak van tien duimen en drie lijnen breedte en 
zes duimen hoogte , die een dier , dat zeer veel 
naar den Eland geleek, fchijnt toebehoord te 
hebben. Men ziet hier maar het bovenst ge- 
deelte van dien tak met eene tak-fchieting, uit 
tien tanden beftaande. 
Van boven is eene foort van gebrooken tak 
die enige gelijkenis met een ftuk van een gewei 
van een hert heeft t het heeft negen duimen en 
zes lijnen lengte; het is gevoegd aan eene foort 
van tak , die ’er aan vast is , van negen duimen 
lengte , maar die niet duidlijk genoeg is om 
Wel bepaald te worden. Men kan hetzelfde 
zeg- 
f 
