223 NATUURLIJKE HISTORIE VAN 
VERVOLG VAN DE GEGRAVEN ZËE- 
appelen. 
PLAAT XXX. 
Kleln, die een werk over de zee appelen 
uitgegeven, en hetzelve met vele afbeeldingen 
verrijkt heeft, rangfchikte deze familie van 
lchulpdiercn naar de befchouwing van de achter- 
delen, en naar de manier, waarop die geplaatst 
zijn, terwijl hij deze gedachten onder -deelde 
naar de ligging van de mond. 
De zee-appel, dien men Anociste noemt, is 
die, waarvan het achterfte zich boven aan be- 
vindt, terwijl dat van den Catocist naar bene- 
den, en dat van den P leur oei st zich op zijde 
bevindt : De mond , in het midden van het 
dier geplaatst , vormt een Emmejoftome , gelijk 
hij een Apomefoftome noemt , waarvan de mond 
zich niet in het midden bevindt. Zander twijfel 
ene grote uitftalling van grieksch om de plaatfing 
der achterdelen en des monds aan te duiden. 
Laten wij zien, of la marck, die in hef 
Fransch gefchreven heeft, gelukkiger in de keus 
yan zijne namen geweest is. Deze Natuurkuti» 
di* 
