DEN SINT PIETERS BERG. 3 1 X 
verfh’ooid en begraven hebben , op plaatfen , 
die onracctlijk van de plaatfen hunner eerde 
woning verwijderd zijn, en .welker overblijffelen 
van beenderen , nog alle hare kenmerken be- 
waard hebbende, dan eens onder zandheuvelen 
gemengd met ftof van fchulpen en Hukken van 
Madreporcn, dan eens in bladachtige lagen van 
kleiachtige Henen , dan eens onder grote hopen 
klei , en dan wederom in het midden van ban- 
ken van ene Heen, zo hard als marmer, ver- 
mengd met Ammons hoornen, gevonden worden. 
Dit laatste, dat onbetwistbaar is, en bewezen 
kan worden door de groeven van Altdorf, zo 
iemand het in twijfel mogt trekken , en nog ge- 
maklijker in de gaanderijen voor voorwerpen uit 
de natuurlijke hiftorie van den keurvorst van de 
Palts te Manheim, door het befchotiwen van den 
fchonen kop des Gavials , die daar gevonden 
wordt en uit dezelfde groeven gehaald is, dit 
laatflc, zeg ik, verdient vooral de overdenking 
van allen, die zich ernflig met de beoefening 
der natuurlijke hiftorie onzer aarde bezig houden. 
Vruchteloos zoude men willen tegenwerpen 
dat de ammonshoorn en , die in het zelfde mar- 
mer naast dezen Gavial gevonden worden, zo 
wel als de overige foorten van fchulpen , mis- 
fehien reeds verdoend kunnen geweest zijn, 
voor 
