6 
ScarabsuS. 
ORDO I. Scarabaeus'. 
1 2 . Scarabaeus Fullo. 
EI. long. une. i.lin, 4. lar. lin. 8- 
Roesel. Inf. 4. Tab. 30, fig. x. 2. 3. 
Linn. Syft. Nat. p. 352. 
Faun. Svec. 2. 394. 
FRrscH. Inf. n. Tab. 1. fig. 1. p. 23- 
Diagn. Clavae antenn. lamellae plures quam 
res. Elytra nigra vel hepatica albo irrorata. 
Apud nos rarior. 
Caput obtufum cum thorace fufeum. Scutel- 
lum albidis proftratis villis adfperfum. Elytra exi- 
guis _ crebris rugulis fcabra, punctis lineisque re- 
pandis ramofis albis variegata. Pedtus rufo villo 
tomentofum. Irritatus ftridet, attritu abdominis 
ad Elytra. Vidi etiam tibiis anticis tridentatis. 
13. Scar ab JEUsSquallidus. 
El. long. lin. "3. lat. lin. i-f 
Linn. Sabulofus? fed Faun. Svec. 2. 390. 
alium indicare videtur. 
Diagn. Totus niger, corpore fubtus, thorace, 
capiteque villofis. 
Reperitur in hortis non frequens. 
Thorax linea longitudinali dorfali elevata me- 
dia. Elytrum margine externo prope balim leni- 
ter firmatum. 
(** ¥ ) Tibiis anticis tridentatis. 
14. Scarabaeus Naficornis. 
El. long. lin. 9. lat. lin. 5. 
Linn. Syft. Nat. p. 345. 
Faun. Svec. 2. 378. 
Roesei,, Scarab. Terr. cf. I. Tab. 7. fig. 8. 
Frisch. Inf. 3. Tab. 3. fig. 1. magna valde. 
P. Poda. Muf. Graec. p. 17. 
Diagn. Cornu trilineare, recurvum, totum ca- 
put bafi fua occupans. 
Circa Labacum, & alibi, non rarus. 
Totus clypeus capitis elevatur in cornu di- 
ctum, ut ideo verticicornis potius dicendus effet, 
nifi maxima ex non neceffaria nominum mutatione 
confufio oriretur. Caput emarginatum. Thorax 
ma- 
