BIBLIA NATURAE. 
m 
quodam colorato replere : quae quidem encheire- 
fis , ob maximam harumce partium fubtilitatem 6c 
tenuitatem , opero fa latis atque difficilis eft. 
Cui volupe ell ifthoc negotium imitari, ejuf- 
tuodi is pigmenta, quae fubfidere polTunt, li- 
quori immifeere debet tam lubtili , qui per vafo- 
rura poros tranfpirare, 6c in auras abire queat. 
Quod fi enim homogeneoquis utatur liquore co- 
lorato: tunc in unum omnia redicuntur colorem» 
t>ec diftinfti quidpiam oculis exhibetur. Multas 
lieic encheirefes atque artificia, ad rem hanc per- 
ficiendam requifita, nunc poflem exponere; ni- 
fi traftatulus hicce , praeter exfpcftationem 
in^itutum, fub manu jam latis excrefeeret. 
Dilcrimen, quod Sanguinem inter & Mucum 
datur in Cochlea, perquam notabile eft , & vel 
ex Iblo colore atque craffitie cognolci valet. 
Quantumvis enim fanguis in venis fu is fatis te- 
•nuis atque fluidus fit; attamen paulo, poftquam 
c vafis depromptus eft, tenax evadit. Quin & , 
licet is ftatira in aquam conjiciatur, haud tamen 
expedite adeo, nec nifi tantillum pi‘ius concuf- 
fus , illi fe mifcet. Mucus contra , quem glan- 
dulae excernunt, non in aqua folvitur, nifi lon- 
go poft tempore; quum tenax fit 6c cralTus, at- 
que praeterea coloris albi : quibus equidem do- 
tibus facile is afanguinedignofei poteft ; liquando 
vulnerata Cochlea in aquam conjicitur, ut fan- 
guis 8c mucus fimul le aquae mifceanr. 
Sanguis chartae albae illitus nullum omnino 
fplendorem relinquit; cum tamen raucus ean- 
dem veluti vernice, Argenti inftar, fplendcnte 
obducat: unde, tonum conciliandi gratia, non- 
nullis pigmentis remifeeri is poflet. Qui Co- 
chleas in cibis habent, fanguinem earum vel ma- 
ximi faciunt, vocantque Cochleae jufculum, 
fol licite curantes, ne pereat. Quod quidem ab 
ipfis aeque, ac ab Oftreophagis, haud fine 
tione fieri mihi videtur. 
Quonam modo Mucus e Glandulis cutaneis 
exftillet , hac ratione confpici poteft : primo 
oportet cutem charta bibula, grifta, tam crebro 
diu abftergere, donec Muci nihil cernatur am- 
plius , aut exftillet. Tum dein cutis inter digitos 
prehendenda , atque , fine ulla vi illata , compri- 
menda eft. Quod quidem fi fub microlcopio 
perficiatur ; fcnfim e poris cutis glandulofis ex- 
ftillans confpicictur Mucus, fpecie minutorum 
pun«5tulorum limpidorum, quae, preffione con- 
tinuata, exiguae evadent guttulae , haeque tan- 
dem confluentes infignem Muci efficient colle- 
ftionem ; ut univerfa cutis eo humedtetur, atque 
glutinofa reddatur. 
eerjl moet volfpuyten, dat ecn nmeychke hmngreep 
de groote fubtielheU en dmte deejer dee- 
/r, om 
itfi * 
En die datfou 'willen tmdoen, die met fodemtge 
vemen onder een /ubtile vogiigheid mengen dat 
fy kmnen fmken , ende dat ook de vogti^keid U 
doorpajferen en uytdampen ; anderjws Joo het 
eenparige gecouleurde vogtigheden fyn ^ dte niwat 
dies van een coulenr, dat alie onderfcheyt zan ge- 
rtm ■wegneemt. Ikfi« hier 'eecle hant-en ktwflgree- 
pen om die uyt te vterken befehryvcn , tu- 
dien dit traffaatke alreede onder de hant met 
merkelyk, en hoven myn oagmcrk , quam aan te 
groeven^ • ^ 
Het onder fcheyt .an Bloet en Slym ts fcer aan- 
merkelyk in een Slak , en ligt aan fyn cou cor en 
dikte te onderkennen. JVant hocwl het bloet re- 
delyk fubtiel ende vloeybaar in fyne aderen is , ^ 
viort het kort daar naa lynterigh , ais let a 
genomen. En niet tegenflaande tnen hetj 
water iverpt, foo wH het daar foo ten 
meede mengen , dan naa het een "xeynig Ser 
Het Jlym^ dat uit de klieren komt , dat fme 
tegendeel , niet ais naa langen tyt in het n » 
om dat het tay ende dik is,Jy”de ook as^it .an 
, j liat .an het bloet te onoer- 
leur; 'waar door het tigt ... 
kennen is ; wanneer ais men een Sia in et ai 
ii, a, « *' """ 
^g daar te famen in tuermengt. 
Het bloet op wit papier gejlreken fynde laat ganfe 
geen glans naa ; dat het flyi‘c^ doet , dewelke e 
papier ais met een blinkent .ernis .erfil.ert: po 
dat men het met eenige vermen fou kitt.mn 
om die op te helderen. Die de Slakken eeten, .J 
meren feer het bloet, dat fy het Jap. an deSlakmemcH 
„ JrPs b.rors,n, M « «« 
IVar h ii «orial, it! 6 «* * 
ongelyk hebben. 
Hoehet Slym uyt de Klieren van 
kan men op deeje manier fiem men . . 
.,.i > c.i.^p;ti„, Ln, 
m d^t imr ^ i, 
.,i„in,n , » fa» ^ „„ 
fullenmreten, a ^ . c..„ fdlenmaa- 
rullenmrarn, » g.. (dlenmaa- 
; doen nsorden. 
Cavum 
