U4 
J O A N N I S S W A M M E R D A M M 1 1' 
Tab. V. 
ett. Colore gaudet, membranarum in modum , 
albido & tranlparcnte : ubi vero cibis aut aere 
diftentus cft, illius materiae colorem exhibet, 
quae maxime tralucet. Vacuus oblongis veluti 
fig. IV. ftriis n inftruclus apparet , quae elegans exhi- 
bent fpectaculum ; funt enim contradti Mufcuh j 
qui tunicam ita corrugant. Ventriculus fenfim 
Fig. VI. in anguftum d terminatur, atque fic orificium 
fuum inferius, Pylorum nempe, conftituit: poft 
bbb. hunc dein Inteftina tenuia bbb fequuntur, inter 
quae Hepar potifiimum collocatum eft. Poft- 
quam vero Inteftina ifthaec femet , juxta cor- 
poris fpiras, bis vel ter convolverunt atque in- 
*• flexerunt; rc6tum dein formant Inteftinum?, quod 
/• in Limbum Cochleae / luo foramine aperitur. 
£' Circa corporis fpiram locus conlpicitur g , ubi 
Bilis in tenuium Inteftinorum principium fefe 
eflundit: quod quidem clarius apparet, fi du- 
ftus hi bilarii paululum feparantur u ; ut totus 
b.c.d. Ventriculi b^ tenuium c, & craflbrum d Intefti- 
norum tradtus ab Hepate fit fcjunftus. Quodfi 
porro Inteftina, una cum Hepate, invertantur. 
Fit'. VII. nonnullae memoratarum partium adhuc diftin- 
«• dtius confpici pofllint ; Hepar nimirum a, ejufque 
b. tenuia Inteftina in fitu naturali b, tura Inteftinum 
e. d. redtum c,6c Ventriculus d. 
Nunc vero heic animadvertendum eft, quod 
bina elegantia vafcula fecundum Ventriculum , 
& Gulam, five Ocfophagum, decurrant oo,quac 
Fig. i. d. in fupernam Palati Oris partem d femet exone- 
rant. Vafcula haec ejufdem fabricae funt, ac 
illa Epididymidis in Homine pars, quae Tefti- 
culis fuperincumbit. Colore Achaten lapidem 
referunt; intus cava funt, limpidumque conti- 
nent liquorem , quem binis ofculis , in os hian- 
tibus, effundunt. Unde veri funt Cochleae 
duftus Salivales ; cujufi-nodi pariter in Homine 
8c Brutis obfci-vantur , vel eodem fere in loco 
at paulo tamen humiliore, liti. 
Fig. 
IV. 
Ik 
Bina iftliaec Vafcula e duobus oriuntur par- 
ticulis, claris, nivis inftar candidis, p/», atque 
in medio in unum coalelcentibus, varios in lo- 
bulos live lacinias divifis. Adipem elle facile 
credideris. Superficiem earum elegans pererrat 
^ Vafculum q, quod nutrimentum ipfis humorem- 
que adducens, peralto c loco, fub Limbo, ubi 
corpus gyrari incipit, prodiens huc proficifeitur, 
plurefquc cuilibet harumce particularum imper. 
titur ramulos. A lateribus fuis hae particulae 
itidem , variorum ope vaforum, quae totidem te- 
nuia &: tenella filamenta videntur, cum Ventri- 
culo conjunguntur. Quin ipfi dudtus falivales 
fin- 
coulenr is xltejig , w/V en doorfchyncnt i en ais jy 
met voetjel oj Ingt vervnlt is,fuo vcrtcoiit fy die 
coulenr , die het meejle daur door fchynt. Ais fi 
leeg is, Jho fchynt het, ais of fj met langwerpige 
jhiemen u befet uv/j, die ha.ir uardig aan het gefiS^ 
K.ertoonen : alfbo het de Jamengetrokke Spierett 
fyn, die het vel rimpelen. De M.iagh eyndigt d' 
lenxkens in e en engte d , dat de onderfe mont , Pylo- 
fiis , van haar is : ivaar na de dunne Darmen baai" 
"^ertonen bbb, en tnffchen vcelke de Lever vcer- 
namentlyk Jyn plaats heeft. En naa dat dejelxe 
L>ar?nen haar Exee of driemaal , volgens de drayin~ 
gen van het lichaam , gekrinkelt en omgekrult keb- 
ben,foo niaaken fy de regter Darm e, deveelke fin 
opening in de Lip f ofde rant van de Slak heeft. 
En ontrent de dray van het lichaam daar fet meft 
de plaats g, alwaar haar de Gal in het begin dtt 
dunne Darmen ontloji. Dat klaarder te Jien is, 
"xanneer men deefe Galpypen een voynig fepareert 
a \Joo dat men de ganfehe loop der Maag b , der dun- 
’^e c en dikke Darmen d, van de Lever affcheyt. 
Maar ais men nu de Darmen nejjens de Lever om- 
keert , fo kan men nog onderfcheydemlyker fommi- 
ge der verhaalde deelen befien, uls de Leever a, en 
fyne dunne Darmen in haar fituatie b, gelyk ook de 
regter Darm c, en de Maag d. 
Maar nu foo komt at hier aan te jtwrken . dat 
aar~ 
langs de Maag, en de Keel, of Slokdarm ,fxee . 
titge vaatjes loopen o o, devoelke haar in het boveu~ 
fte gedeelte van het vcrhemelte des monts d ontioj- 
fen. Deefe Vaatkens Jyn van maakfel , ais dat ge- 
deelte der Opperklootjes in een Menfch, '‘t geen bo- 
ven op de klootjes lejt. Haar couleur is ais de 
Agaatfieen. Van binnen Jyn fy hol , en be/luyten een 
heldere vogtigkeid in haar, die in de mont gevoett 
xvort, viaar injy haar door tvoee opet.ingcn otnlvjjcn. 
Soo dat fy de 'xuaragtige Qtryl en Jpeekfel-vaten van 
de Slak fyn , gelyk deefe (Aiylvaien ook foo in de 
Menjchen en Diercn tejten Jyn-, en dat hauji op de- 
felvt plaats , horxel veat lager. 
Deefe tvoee V oatkens neemen haar oorfprcnk uyt 
tvoee heldere en voitte dee! k ens, die Jho blank ais fneeuvo 
fyn pp , en in haar midden in een loopen. Sy voor- 
den in verfcheyde lapkens of lellekens verdeelt. En 
menfou haar ligt voor eenig vet aanfien. Hoven op 
defelve omloopt een aardig Vautke q , dat haar voed , 
en haar de vogtigheid toebrengt , het geen al heel oin 
hoog van de plaats onder de Lip, daar het lichaam 
begint te dray en, van daan komt ; en het geejt 
verfcheyde takken aan yder van deefe deelkens-, 
die ook aan haarefiden, door verfcheyde vaten, met 
de Maag vereenigt worden, dat ais foo veel dunne 
en teere draden fchynen. En de qaylvaten Jelvevoor- 
den 
