144 
JOANNIS SWAMMERDAMMII 
Tab. IV. 
fig. ii. s. 
In Cochlea., de qua hcic ago, memorata illa 
Membrana fatis quoque valida cft, 6c in omni- 
bus Teftae crenis , harumque interftitiis s , unde- 
quaque confpicienda. In aliis ejufdem fpeciei 
Tellis eam quandoque, vi frequentioris perloca 
lapido fa reptatus, detritam inveni. At confpi- 
ciia tamen femper cft circa foramen , e quo Co- 
chlea prorepit. Qui Mufacis deledlantur, Te- 
flam li offendunt hac membrana inveftiente nu- 
datam , inde arguunt, eam in mari , Cochlea fua 
intus mortua, fuille volutatam. 
Oblervavi nonnunquam , quod Cochlea , do- 
mum fuam amplificatura , prius Perioftium il- 
lud fuis denticulis purgaverit , imo fruftula quae- 
dam inde demorderit , & degluticrit : attamen 
vel aliis etiam temporibus quandoque cernitur, 
quod Cochlea Tcllae fuae marginem dentibus 
fuis mundet; ficubi is pelliculis obfitus, & Co- 
chlea forte diu alicubi fine motu commora- 
ta fuerit. Saepius etiam expertus fum , Co- 
chleam ilico , ac quieta faltem ufpiam fedet , 
ejufmodi formare pelliculas, & materie has cal- 
caria confpergere ; quae tum aeque cum aceto 
effervefeunt, ac Teffa ipfa in pulverem trica. 
Atque omnia quidem haec experimenta toti- 
dem fime fiunt argumenta evidentiffime demon- 
ftrantia,quod ifthaec domuncula vera fit Cutis, 
feu potius Os lapideum Cochleae, extrinfecus 
hanc inveftiens. 
Qiiodfi Os hoc lapideum accurate examinatur, 
patet, e plurimis id tenuibus, pellucidis, 6c ve- 
luti membranaceis conflare putaminibus , quae 
lapideam fcnfim naturam induerunt : quemadmo- 
dum & in Gammaris cfl videre, mox poftquam 
exuvias depofuerunt ; imo &: in Craniis Homi- 
num oflcis, quae primo tenues duntaxat fiunt 
membranae, fenfim deinde in os abeuntes: in- 
terim hac /ub initium vel aquae inflar fiefe ha- 
bent, atque ,fubnafccntibus paullatim multis par- 
ticulis fibrofis, & angulofis, folideficunt & au- 
gentur; prout in capitibus Abortuum quam pul- 
cherrime datur confpicere. In Xcfla vero Co- 
chleae omnia haec quoque obfervari poffimt, fi 
ea uflulata microfeopio lubjicitur. 
Quantum ad modum, quo domuncula c- 
jufmodi increfeit , ifthaec praeprimis depre- 
henduntur : quod nimirum corpus Cochleae 
univerfum plurimis veluti oblitum fit glan. 
dulis; e quarum orificiis mucus profluit, fpe. 
cie minimorum atque fubtililfimorum exfur- 
gentiura radiorum ; qui , tanquam totidem ho- 
loferici aut heteromalli filamenta, in unam 
communem conjunguntur cruftam, atque tradlu 
tem- 
Jn dt Slak , die ik verhandel , is dh gefeyde 'clies 
meede redelyk Jlerk , en over al op en titjjchen de 
kerjkens van het Hoornken s te Jlen; en in andere 
Hoornkens lan die felve Joort bexind ik het cvk wr/ 
afgefchaafi tejyn^ door het veel krnypen op fieeni. 
ge plaatjen. Maar ontrent de opening , daar fy 
aytkruypen, is het altyt te fani En die Kabinetten 
hebben , die oordeelen. dat de Hoorn in zee gerolt 
beefi ^ en dat de Slak daar in is gefitm en gcxeeefi, 
^Is Jy dit vites niet daar op Jien^ dat hem bekleede. 
Ik heb veel gemerkt ^ dat, ais de Slak Jyn hoorn- 
ken vergrooten veilde , hy eerft dit vlies met Jyne 
tanden reynigde , en fommige fiukken daar van af- 
beet, en die deorjlokte : dan men Jiet cok voel , op 
andere tyden , dathy deefe rant met Jyn tanden fuy- 
vert , veaiineer die met vliejen bejet Jyn , en wan- 
neer hy lang ftil gejelen heeft. Veelmaal heb ik ook 
ondervonden , dat ais de Slak maar Jlil Jit , hj da- 
telyk diergelyke vliejen maakt, en die met een kalk- 
agtige Jioife bejproeit , devoelke dan even al eens 
met ajjn ejfervejceren , ais het hoornke gejlooten Jytt- 
de feljs doet. Dat alie helder klaare ondervindin- 
genfyn, devtelke bevsyfen , dat dit hnyske de 
veaaragtige huyt , of liexer het fleenagtig gebeente 
van de Slak is, ^tgeen hen van bujten omvangt’ 
Soo men dit Steen-been veel onderfoekt , 
Jal men bevinden , dat het uyt Jeer veele dunne 
doorlngtige vliejige fchaalkens bejlaat , die metter 
tyt een Jleenagtigen aart aangenumen hebben. Ge- 
lyk men dat ook Jiet in de Kreejten , ais Jy eerjl 
vervelt Jyn; en het is ook tejien , in de beenigebek- 
keneelen der Menfchen-hoojden , deveelke meede ht 
het eerjle dunne vliejen Jyn, die metter tyt tot been 
viorden hoeveel Jy in het begin ais een viater Jyn , en 
met veele dr adige en kantige hoexkens vernteerderen; 
dat Jeer aardig in de hoofden der Misdragten te 
Jien is. En in het Hoornken van de Slak kan men 
dit alles fien , naa dat het gebrant is , en dat men 
het dan onder een vergrootglas leyt. 
Ontrent de inanier van groeyen , die men on- 
trent dit hoornken bevindt, is dat het ganfehe li' 
chaarn van de Slak snet veele klierkens ais bejait it > 
uyt wdkers openingen het Jlym voortvloeyt , in gt' 
fialte ais feer kleene en teerdere opgaande Jiraal' 
kens , dic ais de draden van het fulp of tryp , tot een 
gemeene korjl , by een gevoegt voorden , en die met- 
ter tyt totjoo een hardigheid verkorjien , en te famtn 
bakktn, eis men in het Hoornken bevint. Eeffi 
