BiBLiA NATURAE. 
sl§ 
‘^ifpofitae: cujus quidem rei cognitio quinLedlo- 
tutura fitacccpciliima,haud dl,quoJquifpiam 
dubitet. 
Hemerobios infuper tali iu pofitu firmatos 
aflervamus, ut quam facillime confpici queat 
^udus , quo ii pelliculam five interulam quafi 
t^unuiifinaam toto dc corpore fuo exuunt : quod 
non tantum vifii mirabile cft , fed etiam difficul- 
verbis exprimi valet. Ex altera enim pellicu- 
Be hujus parte haud aliter femet evolvunt, ac pes 
0 calceo extrahitur ^ alteram vero partem ita de^ 
ponunt , quemadmodum chirothecam quis in- 
vertendo dc digitis filis abducit, ut nimirum in- 
teriora extrorfum obverfa fint. Quae quidem 
omnia fient manifeftiora , ubi fingulares nofiras 
oirca ftupendum hoc Belgii miraculum obferva- 
tiones, Sc quae de inufitatis, celerrimis, dc 
fiuafi horariis Animalculi hujus mutationibus 
notavimus , circumfpe6i;e deferibemusj ut per- 
petuam praebeant dc incomprehenfibili fapientia 
^ ordine Naturae meditandi materiem. Inte- 
tca perquam nobis videtur paradoxum, quod 
D. Attgerius Clntius non dubitaverit ftatuere, 
Ephemeram c Chryfallide nafei , hujufquc vel 
iconem quoque ,^contra omnem rerum veritatem, 
exhibere. Obfervamus etiam ejus figuras, 
Goedartii traftatui fubjunftas, ad debilis memo- 
riae dudtum efie pidtas; quod maxime iunotelcit, 
ubi cum iftis figuris Infedtaipfa, quae Vir do- 
ftifiimus Andreas Calvius Dordraco nobis tranf- 
inilit, conferuntur. 
Pofiidemus alias praeterea Ephemerarum fpe- 
cies lingulares, in GalliisSc alibi collefitas: quas 
inter 2c minimam Hemerobii fpeciem demon- 
fttare poflumus, quae Belgico nollro idiomate 
^nt vocatur, cujufque mirabiles mutationes 
^obiliflitno Tbev enoto , eximio noftrorum ftu- 
diorum Fautori, aliquando in via, quae Am- 
ficlaedamo Slotam ducit, ut materiem fiimmae 
Speculationis oftendimus. 
Antequam tamen Ordinem hunc claudamus, 
'nnficulam adhuc leu Auriculariam eo referi- 
mus : quod ipfura Animalculum ,alis jam expan- 
fis confpicuum, ejufque NymphamAArmicu- 
ntii penes nos videre licet; 
Omnia hadenus a nobis enumerata Infedta , 
^oae fub Vermiculi fpccie ovo fuo exclufa, la- 
Pfii temporis in Nymphas-Vermiculos, & fic 
Pniio , aecrefeunt. Alteri noftro mutationum 
i^dini adferibimus. Neque fatis mirari poflli- 
mutationum hunc Ordinem a nemine ha- 
quantum novimus, in rerum natura efie 
sinimadverfum< Ut adeo rem hanc ferio perpen- 
den- 
fulien geeven: het vtelke U7 kmmen verfiekerefi 
niet onaangenmm tefullen Jyn. 
Nog hehhen r^y deefe Dierkens in foodmig een 
eeflalte opgefet , 'dat vte feer ligt kunnenfien de ma- 
nter ,op voelke fy van baar geheele lichamn een over- 
dunhuytken,ofhemdeken aflegge» het ^ivelke ntet 
allcen vervtonderlyk om te fien is ^ maarpok fataa- 
relyk om uyt te drukken. Want uyt het eene deel 
van dit hnytkenfoo krnypenfe uyt, op de loyfe ais 
men de voct uyt de fchoen trekt i ende uyt het au- 
dere deel ontblQOten fy baar, op de manier ais men 
ven bamfiboen omjlroopende van de vingeren haalti 
Coo dat de binnenfle deelen uytvtendig gefien v>er- 
dcn. Ais nader hlyken fal, vianneer uy onjt he^ 
findere ondervindingen van dit vervtonderlyk Neer- 
lands 'wonderviydlopig fillen verhatidelen , endefeet 
raare, ende kortjlendige verwijjelingenvandit Dier- 
ken , tot een eeuivig naadenken van de onnadenkelyke 
IVysbeid ende Order van de Natuur ,omfigtig be- 
fihryven. Ondertujfihen dunkt bet ons feer vteemt^ 
dat de Heer Augerius Glutius het Haft uyt een 
GuUle-popken fyn oor/pronk te neemen heeft durveti 
voorjiellen ,• ende dat J elve nog tegens alie viaar- 
heit uytbeelden. Soo bevinden wy ook , dat fyne af- 
beeldingen , agter aan Goedaert gevoegt , uyt een 
fivakke geheugenis getekent fyn. Ais ons blykt uyt 
vergelykinge van de Beeskens jelve , ons van den 
hooggeleerdcn Heer Andreas Coi vius van Dor-^. 
dregt gefonden. 
Suo beveaaren vey nog anderc en hefindere fior- 
ten van Haft, in Vrankryk ende elders opgegaarU 
IVaar onder luy ook de kleenjle foorte van Hajt 
vertoonen kunnen , ’t geen in ons Neerland Mut 
genoemt veort. En voelkers raare verveiffelingen 
nvy eenmaal op de weg ma Slootenfynde , aan den 
Heer Thevenot , devielke onfe bcfigheeden oveeg'‘‘^° 
flig is , tot groot naadenken getoont hebben. 
Maar e er ive hejluyten fio ftellen 
\r-viurm onder de genoemde Order. k 
..»fy 
«t. het Wurm-Vopken^ 
tAinoIflVt 
imeti. ons niet gcnoegkunnende vervton- 
' at deefe Order van verviifilingen vannte- 
f, dat wewetenfin de 
ke ernfiig overvteegende , ende, van g 
