JOANNIS SWAMMERDAMMIl 
id cft. 
Xon jnetuinillis Vertnes nus tjfe , in hoc natos ^ 
ut Anitlicum formemus Paftlionem ? 
Ulterius animadvertendum cfl, quod Natu- 
ralium rerum Scriptores , Arijloteies, Moufetus, 
Harveus £c alii, qui hanccc in Aureliis rnuta. 
tionem Ovum vocaverunt, haud penitus a via 
aberraverint ; modo ipforura verba fcnfu mox 
expolito accipiantur. Verum id tamen quoque 
aJnotari vclim, eos omnino hoc rcfpcdlu a ve- 
ritate deflexifle dicendos efle, quod modo dictam 
iignificationem haud adfixerint Ovo fuo Aure- 
liano, led hoc duntaxac ut iimplcx Ovum, nul- 
la caeterum habita ratione membrorum eflen- 
tiaiium, propofuerint : id vero fane Viris, qui 
mutationes naturales circurafpe(5te pertradtare 
adlaborant, vix condonari poteft. 
Caput, Pedtus , Venter, & reliqua hujufcc 
Animalculi membra, tenui quadam membraniu 
la inveftiuntur, atque ardtiflinie adeo undequa- 
cjuc ambiuntur, ut vel extremi Oculorum , Cor- 
nuum , Dentium & Pedum apices fimul inclufi 
fint. interim laxe nihilominus fupra fe mutuo 
jacent hae partes j neque fibi invicem ardtius 
commiiraefiintjiicc in cruftam veluti cutaneam 
uniformem compadtae: quemadmodum in Pa- 
pilionibus praeprimis obtinet. Verum mem- 
brana illa, quae Nymphae Formicae partes in- 
cludit, haud ubique tamen aequabilis eft craffi- 
riei: ibi fane minime, ubi membra, circa Pe- 
dtus, corpori adplicata haerent; at ubi haud 
preflius inter fe compofita funt, uti in extre- 
mitatibus Pedum 5c Cornuum , ibi inveftiens 
membrana quaquaverfum aeque crafla eft. Quod 
equidem m Aureliis quam rariffime obfcrvatur- 
nec nili unicum unquam hujufcc rei exem- 
plum vidi m Chryfallide Papilionis perniciter 
volantis, cujus Piobofcis cx parte a corpore 
diftat: ibi enim mcmbiana inveftiens undique 
aequalis crailitici oblcrvaturj prout inter Nafi- 
comis icones in 'l ab. XXIX. eft videre. Atta- 
men hoc in Chrylallidibus inufitacum eftj in 
Nymphis autem conftanter obtinet. 
Verum tamen, hifce milfis, raanifcfto inde 
patet, quod inter membra, quae in Nympha 
Formicae fpedtantur 6c repraefentantur, atque ea, 
quae in Formica ipfa comparent, haud aliud de- 
jur dilcrimen ; quam quod horumce membro- 
rum apparitio in Formica nonnihil fit clarior, in 
Nym- 
^at is. 
Dchkt gy nict dat wy Wurmen xyn j hiet toe 
gcbooren , op dat wy tot ecn cngelachtig 
Kapelletjc worden? 
Ao/ nwet me» hier aanmerkf» , den de Natuur- 
Schryvers ,als Ariftotelcs ,Moufetus ,Harveus en 
andere^dnveikeeiefe verandering in de Culde-Popkens 
een Ey genoemt Mben, niet Peenemnal vsi» de vteg 
afgedviadt gevieefl ; indien men metar haeitc 
'^oorden defe verbualde fin geeft : tnaar tnen moet 
ook liteeten , dat (e daar in ganjchelyk de viaarheii 
gemiji hehben , vvlgens dien dat fe deefe beteketiis 
niet aan haar •GuldePopkens-Ey hehben gegeeven^ 
maar dat alleen ais eeneenvouiig Ey ^fonder verdet» 
confideratie van effentielt leedematen , hehben voor- 
geflelt^dot enverjihaonelyk is voor die de natuureiy- 
ke veranderingen met omfgtigheid tuil verhandt' 
len. 
Het Hoofi , de Borji , de Buyk, ende vordere /r- 
demat en i» dit Dierken, Jyn met een dun Vliesken 
bekleet^dat haar feer nauvt omvankt^ ende emflujtf 
tot de alderuyterf e tippen der Oogen ^ Hooreie»^ 
Tandtn en de Beenen toe j die redelyk los op ba 
liebaam /eggen^ en niet in malkanderen Jluytmt 
nog eis tot een' eenpMrige vellige korjl vereen^ 
vierden^ls indeKappelletjesbefonderlyk plaats heefi, 
Egter is dit vites ^ "*t geen de leeden vm het Popie 
des Mitrs cmvankt, niet over al van eenparige dik* 
te , «Is op die plaatzen hevonden nuert^ daar de iee- 
den by de borft tegetis het lichaam aan JIuytent maer 
daar jy losjyn^ ais in de uiterjte deelen der voetem 
ende der hoorntn , daar is haar bekleedende vites 
van defelve eenparige dikte. Dat feer felden in de 
Gulde-Popkens geobferveert vtort »• en ik beb deat 
noit meer ais een voorbeelt van gefien , dat in het 
Gulde-Popke van het fnel vliegende Kapelletje veas^ 
die Jyne Snuit voor een gedeelte van het lichaam 4 
ftaatf alviaar fy dam over al met een huyt van ecn- 
partge dikte meede bekleet ivort , ais in de figmre» 
van de Neushoornige op de XXIX. Tafcl te fien is. Das 
dit is extraordinair i» de Gulde-Popkens , daar het 
in de Popktns altyt gebeurt. 
Maar dit daar latende , foo hlykt dan , dat tuf 
fchen de vertooning en de tiytbeeldmg van ieedemaa- 
ten in een Popken van een Mier , en tulphen die 
in de Mier /e lve,geen ander omlerfcheyt is; ais dat 
de gememde vertooning van leeden v>at klaarder is 
de Mier f en %-at duy/lerder in het Popke bevonden 
ViOtt . 
