JB i B L i A 
Nympha autem paullo obfcurior. Id ipfum ve- 
ro pariter in Formicae Vermiculo, qui eadem 
ifthsec membra fub cute nondum depofita re- 
condit , ira obtinere animadvertendum eft. 
R.cvcra enim Ovum, Vermis, Nympha, 6c 
Formica, nonnifi unicum idemque omnia funt 
Animalculum , at aliis 6c aliis , accidentalibus 
tamen, fub formis delitefcens. Formica hincj 
ur diferimen, qua par eft, accuratione expri- 
mam, in principio, cum Ovum eft , oblongo- 
globoft &fplendente pelle ambitur; deinde au- 
tem , ubi Vermis fub habitu comparet , annulari 
& pilola cuce veftitur ; tertio quando Nympha 
cxiftit, divifo atque articulato reperitur vela- 
mento obvoluta; donec quarto tandem tertiam 
quoque cutem exuat, atque ultimam hanc fuam 
formam habitumque deinceps retineat, in quo 
perfcwtum ea Animal eft, omnibus integumentis 
nudatura : ut adeo omnibus illis operimentis ,per 
determmata intervalla depolitis , Formica tandem 
nunquam amplius muretur. Id vero llmili quo- 
que ratione intelligendum eft de reliquis omni- 
bus Vermiculis pedibus deftitutis; imo vel de 
pedatis etiam, utpote qui tamdiu totiefque cutem 
mutant, donec haud amplius formam mutent, 
& perfedta veluti Animalia, fibi fimilc dunta- 
xat poftmodum generantia, evaferint. 
Qiiodfi Nympha haec ultima vice cutem fuam 
deponit , notabiles admodum in ea mutationes 
obfervantur: Oculj enim in capite lenta accre- 
tione ex albis in nigros abeunt: Cornua, Pe- 
des, rehquumquc corpus magis raagifque co- 
loratur; humiditas fuperflua exhalat: membra, 
qnae hadfcniis robore 6c motu carucrunt, rao- 
ven incipiunt ; donec poftremo inveftiens cu- 
tis ab hifcc membris efirada exuatur : tum vc- 
vo demum , nec prius, Nympha hacc Formi- 
ca vocatur, 
Fig. VII. 
• Hcic nunc Formica eo lub habitu reprae- 
sentatur, quem induit, quando , rejectis aliquo- 
ties exuviis, ultimam demum pelliculam depo- 
lit. Remota jam funt omnia obftacula vifum 
praepedientia: unde Formicam, haud amplius 
pei fonatam , in vera fua forma licet contueri. 
Neque haec deinceps ulterius incrclcit, nec 
tnolc augetur , aut mutatur ; quandoquidem 
aetatis luac plenitudinem, fummumque vitae 
robur eft indepta. Id ipfum quoque in aliis 
'nnibus Infectis llmili modo obtinet: eorum 
nitti nullum , poftrema cutis fuac mutatione 
nnfbmxi , poftea unquani magis increfeit aut 
mutatur. Hinc dubio procul petenda eft ra- 
tio, 
NATU Ii A E, 
'vjort. Hei 'veel'k felfs in de Mier-Wufw ^ die deepf 
eyge en defdfde leeden onder ket onafgelegde vel ver. 
bergt, meede nioet ge confidere en xvorden. Want 
in der vniarheid, hei Ey, de IVnrm, hei Popke en 
de Mier, is niet «Is een en hei felv e Dierke^ dan 
onder verfichillige ende toevcdiige gefiaiienijen ver- 
borgen. Synde de Mier, op dat ik het oiulerjcheyt foo 
veel inegelyk is nytdmkke, in het eerfl , of ais hy 
een Ey is, van een langvierpig.gltbens englwiment 
vel oinvangen } daar naa , ais hy de gedaante van een 
IVnrm vertoont , in een ringviyze en hayrig vel bt- 
flooten; en ten derden ais hy een Papie is, in een 
vcrdeelt engeariiculeenvel bemnde>r, m hy ten 
vierden dat meede afiegt, en dan voorts fyn iaatjlt 
gedaante ende verteoning behont ; vtaot in hy een 
volkomt dier Jonder alie bekleetfeien is. Soodat,«ls 
alie deefe evertrekfelen op befondese tj/den afge egt 
(jn , de Mier dan niet of noh meer verandert. Het 
vceli ook van alie de vordere voetehofe Wininkens, 
en fielfs van die met voete » , mtet verfiuan vtorden^ 
die foolang vervellen, tot finiet meer van gedaante 
veranderen ,en ais volmaakte Dieren geviordcnfitt^^i 
alleen haars gelyke voartteelen. 
Wanneer nn dit Pepke voor de laatjie maal ver- 
velt, foo ftet men daar canfiderable veranderingeit 
in : nuant de Oogsn in het heojt die vergreeyen al- 
lenxkens van nuit in fiuart. De Heornen , de Dee- 
nen, en het vordere lichaam , dat nuort meer ende" 
meer gecouleurt ; de overtollige vogtigbeden davipen 
uyt; en de leeden , die fonder kragt ende benueeging 
nuaaren, die heginnen haar teverroeren: tot dateyn- 
delyk het bekleedende vel van haar gebroeken tnde 
afgeleyt nuort ; en ais dan , en niet eer , noetnt 
men fe Mieren. 
Fig. VII. 
Alhier nuort nii de Mier in die gefialts vetttient, 
dewelke hy aannecmt , foo ais hy fytt alderlaatfie 
huytketi afiegt , en fyn vel verfcheyde maalen ver- 
nvijfelt heeft. Soo dat alie de hindtrnifisn , tt et 
gefigt benaamen , nu ' nueggenoine» fynde , men e 
Mier in fyn eyge regie efc ounuen. 
Waarom ,alfoo hy nn tot vohtn oudei om en fyn befie 
levens kragt gekootnen is, hy niet meer aangroeyen, 
grooternuorden, of veranderen fal. Het ^elk meede 
van alie de vordere Infe^cn moet verfiaan nuor de» , 
vandenuelkegeenenaabaarc laatfle vervelltng m 
meerkonienaante groeyen, ofte te veranderen. He 
nuelk fonder alie tnujfel de reeden is, dat nuy co 
i» andere landen diergdyke Infefien niet groofer a s 
Pd dd a 
