328 
J O A N N I S S W A M M E R D A M M 1 1 
CAPUT V. 
^lomodo Nympha fitperjiws injlata fit 
humoribus , qtd exhalant. Ejus Ana- 
tome. Ghianam ratione ea exuviis pofi- 
tis in Scarabaeum mutetur. Accedunt 
mirabilia quaedam ^ in rerum Natura de- 
tedla. 
T^Oftquam Capite praegreflb vidimus , quid- 
X nam Iit Nympha, £c quonam pado Ver- 
mis elegantem huncce habitum induat, ut in eo, 
fponfac inftar , praeparetur , atque ad mftantcs 
Jjyc generationis adum aptus redda- 
tur: proxime iHas Nymphae mutationes, quae 
huic obtinendo fini inferviunt , deferibam , fi. 
mulque aliquas internarum ejus partium Ana- 
tornias exhibebo. Ita nimirum tanto intelligi 
poterit facilius, quanam ratione haec Nympha 
(jemum in Scarabaeum excrefeat , atque tum 
tandem , perfedum Animal fada , nubilis fit, 
fuamque fpeciem propaget. Primum igitur , 
quod heic in confiderationem venit ,cft afportatio 
atque trajedio langumis 6c humorum , qui 
Nymphae membra diftendunt atque efficiunt, ut 
Animalculum hocce, in principio, mox a per- 
ada mutatione , plus pendeat , quam poflmo- 
dum , quando Scarabaei formam induit. Id 
jpfum quoque circa Nympham Apum atque 
Crabronum animadverti: Crabronis enim Nym- 
pha Crabrone ipfo vel decem monadibus efl 
ponderofior. Qiiaproptcr Nympham fic con- 
ftitutam fub hoc tempus couiidero tanquam 
hominem hydropicum: is namque, ob membra 
lua fupervacaneo humore tumefada, potentiam 
ifthacc movendi amittit, nec mufculis luis uti 
prius poteft, nifi poftquam humores difflati at- 
que excuffi funt. Atque heie quidem in hoc 
Animalculo non tantum ifta obtinet membrorum 
inflatio i verum noVicjus Mufculi inffiper etiam 
cxtcnfllunt majorcfqucfadijquin & ipiuno Qs 
corneum , cui Mufculi infiguntur , ut id mo- 
veant, eandem paflum efl: mutationem: acce- 
dit, quod hocipliim os, vel ideo quoque, quia 
membranaceum adhuc efl: , molle, 8c quafi dif- 
fluens, vi fuorum mulculorura haudquaquam 
poflit moveri ; nifi poftquam fuam omnia duri- 
tiem 8c firmitatem prius acquifiverint ^ humo- 
1 ‘clquc fuperflui rurfiis in auras fuerint diffipa- 
ti : quod equidem abTquc intercedente debito 
temporis Ijjatio fieri nullo modo poteft. Vi- 
fdere hinc cft , quod Nymphae cutis extima 
tener. 
HET V. HOOFTSTUK. 
Hoc het Popke met overtollige vogtig- 
heeden opgefwolien is, die uytdam'* 
pen. Syn Anatomiej en hoe hy ver- 
velt tot cenSchalbyter. Met nog eenige 
wondefbaare ontdekkirigen in de 
tuiir. 
G Eften hebbende in het vocrgaantlc Hooftjhihf 
ixat het Popke is , en hoe de Wurm deeje cie-‘ 
relyke vertoiming aanneemt , om daar in ais eett 
bruyt geprepareen , en tot het aanjlamide htrxeljk, 
of de voortteling heqnaam gemaakt tcvierden ; foo fil 
ik nu Jyne veranderingen daar toe hefcbryven, ott 
ook eenige ontleedingen fjner hreiendige leeden 
'voorjlellen. Op dat men /eo veel te bequamer fou 
begrypen , op mat manter hy eytidelyk tot een Schal- 
byter vergroeyt ^loaar in hy huuwbaar is ^ende xoort 
teelt ,/ynde een volmaakt Dier geworden. Het eer- 
fle,dat dun hier in aanmerking komt de overvoc- 
ring en verplaaf/tttg van het bloedt en de voetiZ' 
heeden , laaar mee de leeden van het Popke opge- 
fatollenfijn , en tvaar door dit Dierke in het te- 
gin naafjne verandering fvoaarder iveegt ais nader-‘ 
hant , 'xanneer het de gtdaante van een Tor of Schal- 
byter aangenoomm hecft. Dat ook omtrctit het Pop- 
ke van de Honing-Byen , en de Hor/Jels ,van my aan- 
gemerkt is; vo egende een Popke van een HorlJilvoel 
IO aafen fxaardcr , ais de Hotifel felve. Waarciit 
ik degefteltcntffe van het Popke op deefe tyt confi- 
dereer., ais iemant , die Voeterjvgtig /ijnde Jijne lee- 
den met overtollige vogtightedcn opgefixollen heept, 
vsaar door hy (ijne hevoeeging verliejl ,fonder dat 
hy Jijne mufculen kan gebruyken , voor al eer dat 
die vogtig heeden ixederom nytgedampt en de ver- 
dvoeenen fyn. Dat niet allten plaats hceft otn- 
trent de opgefoolle leeden van dit Dierken , tnaate 
baare nieuvoe Mufculen Jijn , behalven dat , nog fcl- 
ver uytgerekt ende vergroot geworden; en Jelf fi» 
ts in het Hoornbeen , daar Jy in geplam vtorden » 
om da; te bevieegen , de felve verandering gebeurt; 
waar by nog komt ^ alfoo dat been vHe/igy xseek, en- 
de Hs vloeyhaar is ^ dat fy ne mufculen het fePae 
onmogelyk niet bevoeegen kunnen : ten Jy eerjl alles 
fyn hardte en JlyJ te verkreegen heejt , en dat de 
overvloedige vogtigheede» vseer getranfpheert fyn - 
het geen fyn tyt Kootfakelyk van doen beeft. E» 
foo fiet men ook dat deeje teere buytenfle huyt 
het Pophfn allenxkens y/erhart ende uytgedrcogf 
