^58 JOANNIS SW 
ronarc; hinc 5 c fpero, infinitam DEI poten- 
tiam 5 S: immenfam fapientiam , aeque ac tenuifli- 
mam noftram imbecillitatem , adeo fole meridia- 
no clarius per eos iri patefaftum , ut , quifquis 
huncce tradaium evolvit , materiem inveniat 
atque ftimuluro , ad exclamandum DEI ma- 
gnificentiam, intclligcntiam Ejus demirandum, 
gc inexhauftae Ipfius abundantiae benedicen- 
dum. Quodfi exiguae hae pagellae , quae 
nonnifi umbram, multifque dcfedtibus limitatas 
operum DEI arcanorum , inveftigatu difficil- 
limorum, impenetrabilium, defciiptioncs exhi- 
bent , eo Ledlorcm m^nuaucant ; labores , 
quos’impcndi, non folum compenfatos, fed 
etiam abunde profperatos, atque Divina gratia 
foccundatos cxifiimabo. 
Si quis indolem Sc fabricam Animantium mi- 
nutiffiraorum atque maximorum accurate pon- 
derando inter fe contulerit, ci innotcfcct, u- 
traque non folum indolis & ftrufturae ratio- 
ne penitus convenire; verum etiam fimilibus 
0jj^nino cx ■■principiis , quae aeque in minimis 
ac maximis Animantibus Ova funt, oiiii. At- 
que uti ova hacc , in Animantium maximis , 
cx minutiffimis quafi pundlis, Sc vifum veluti 
fugientibus particulis accrelcunt, Sc perficiun- 
tur • ita eadem, in exiliffimis Animalculis, mo- 
do haud abfimili ad incrementi fui plenitudi- 
nem pertingunt* Neque fane ullum eorum, 
quae creata funt. Animantium hinc excipitur: 
quum vel nobiliffima omnium creatura , Ho- 
mo, Animal ratione praeditum, fuos quoque 
ortus cx ovo fortiatur ; Sc propterca, ratione 
primi fui initii , Animantium minimis five 
Infcdlis femet praeponere , aut ratione difpofi- 
tionis luae naturalis atque ftrufturac prae In- 
fedtorum viliffimis, uti v, g. cft Pediculus, 
aut Acarus , primum dignitatis gradum fibi 
adtribuere haud quaquam valeat. In Homini- 
bus veriffimum id cflc,anno 1667. mihi juxta 
ac Cl. 1'an Horne experiundo innotuit; uti in 
libro meo. Miraculum Naturae inferipto, cft 
videre. Praeterea circa minorum majorum- 
que Animantium principia id animadverti me- 
retur , quod magis confpicua atque clarius 
difeernenda in fuis rudimentis ftnt minora, 
quam majora Animalia. Accedit etiam , quando- 
quidem DEUS Animantium minoribus certos 
magnitudinis limites ftatuit , quos ultra ne- 
queunt incrcfcerc; quique limites forte in fa- 
brica Sc infirmitate cordis , cujus vi membra 
omnia contra atmofphaerae prementis gravi- 
tatem debent extendi, fiti funt; quod ideo pa- 
riter 
A M M E R D A M M 1 1 
ende te krooncit. Soo hoop ik ock , dnt clcor de feHi 
fyne Goddelyke alnntgtigheit , ende aihepaalde oxys^ 
heid , neiftns dan ciife feer fivakke cnmngiigleit j 
/00 mddaghklaar Jal nytbltnkcn , dat yder , die dee/e 
volgende xerhandeimg fal ter hand komen , GODS 
heerclykheid daarin, ende daardour^vecerjiltiytkry’ 
ten, (yn verjiant verieorideren , ende Jyne elgcnoeg- 
fawmhculxerhecrlyken: Waartoe fooden Leelcr,dcc- 
(e myne fchadvvten , gepooghde cvitrekkingrn , ea 
fveakke hefchryeingen xun GODS vnnavorlckelykc^ 
endeganfeh ondcrfbckelyke , ende endovrgroncely^^ 
leerkcn komen te leydcn, Juo Jal ik myiun arlcit 
allcen mei hetaalt , maar ook ten lollen gefe-* 
gent, ende lan Goddelyke genaade vrngtbaar agt-i 
ten, 
Soo men nu den (lard ende het niaakfel x&n de aH 
derminfie Schepfelen oxel overoxecght tegens die v&a 
de aldergrootfle , Jco Jal men bevinden , datje in aard 
ende in Jlrndhiitr niet iilleen cvercetskomen n.ear dat 
Je daar by ook cevengelyke legh.tjdcn Lehlen; de- 
welke en in de grcotjie etule in de kleenjie Dierea 
beyde te gelyk cdEieren Jyn : dezvclke gelyk fy aU 
nyt feer kleene ptinten ,cnde ah nyt cnjigkibeare dee- 
len , haare eangroeying ende xolmaukiwg in de 
grootjle Jchepfeltn neenien ; ende op dejskt oxyft 
voltrekken Jy haare vclwejftng inde kleenjie Dieren. 
Synde hier aljoo geen Dier c/ Sckep/il van tiytgefoa- 
deri; mant ock het aldercdeljlc det Sclepjelen , ik 
mcen den Menfch, dat redelyke Dier, ntemt Jyn be- 
gintjel iiyt een Ey , ende kan aljoo ten aenjien va» 
fyn eerjien uorjpronk niet bozen de kleene Dieren oj' 
te de InfeBen Jgb lerhejcn ,ojte ook ten aanjen len 
Jyn natunrelyke Jh.nt ende JimUmir , bcoren de ah 
derveraghjle zan deefe kleene Dieren , eis hy xcof' 
beelt den Lnys, of het kleene Dierken Aearus ,Jigh ia 
rangh van oxaurdigheid jlellen. Gelyk ik det xan de 
Menjchen ,nrjfens den Heer van Horne, in V jeae 
\66y cnderxomlen hebbe , ais in myn leek , Wender def 
Ntttmir genocmt, nate Ren is. Noch iffer oiitrent de bO' 
gint/elen der kleene ende in die der grobte Dieren aan l* 
merken; dat de kleeneDiereninhaare legintfelennier' 
kelyker ende kennelyker fyn ais degrocte. Waar by noch 
komt, dat aljou GOD de kleene Dieren een perk "aaia 
niet grooter tekunnen groeyen gejielt heeft; ende het 
xielk perk mogelyk brjlaat in het maekfel ende de 
fwakte xan het Hart , det alie de leeden tegens de 
JxsMT- 
