JOANNIS SWAM MERDA MMII 
XI. 
SII 
ftent, fed.alia magis, alia minus oblique: fun- 
damentum enim fempcr quidem perpendicula- 
riter defcendit j at anguli tantum quidam non- 
nihil inflexi funt. ^ 
Quodli Ovum hoc microfcopio confpicitur ,• 
apparet id quodammodo rugofum: quae ta- 
men rugae regulares funt , fimihque fere or- 
dine digeftae , qualis in defquamata Pifcium 
cute , quam velligia fquamarum , etiam- 
num *confpicua , regulari quodam modo diftin- 
guunt, obtinet. Simile quid etiam in deplu- 
matis Avibus obfervatur. 
Extremo Ovuli crafiiore pofticam Vermicu- 
li intus latitantis partem , extremo autem te- 
nuiore anticam, contineri crediderim Con- 
tentum ilthoc aliquot deinde poft elapfos dies 
membranam Ovi perfringit , atque fub for. 
ma incurvati Vermiculi , fupra modum tenel- 
li Pedibusque dellituti , inde prorepit. In hoc 
autem Vermiculo ftatim confpicuac funt cor- 
poris divifiones, five annulares incifurae : neque 
etiam porro ereaus ille Hat, fed fundamento 
cellulae incumbit* auaenam nativa fit Ovo- 
rum figura, in icone undecima viden potell.ibi 
enim llx Ovula ad vivum delineata exhiben- 
tur, quae ereaa ftant, atque oblonga, ^aci- 
ftpcme -me„non„iWUraffio,.fun ; 
«. uti fub Iit. a confpicere datur. “ ' 
■ h rumce Ovulorum quoddam microfcopii inter- 
ventu dcpidlum fiaitur,defquamatam referens 
^ ^ . ;fniras.auibusfuuamae 
terpas altyt neer , hocoiel allem fommige hoeken 
imt gebogen fyn. 
Ab nien dit Ey mei een vergrootglas hejiet * 
foo vertoont het Jig eenigfins rimpelagtig , jynde 
egter de rimpekn gcreguleert, ende dat ten naajlcn 
by , ab de Fb die gejchobt is , op dewelke dan nog 
te Jien is een feekere order van verdcelingen, ofte 
de plaatfe , daar de Schobben gejlaan bebben. Dit 
Jiet men ook in ontpluymdc Vogelcn-, 
Het dik eynde van het Ey , vertrouv) ik het 
agterlyf van den verborgen Wurm te bevatten ^ 
ende het dunjle eynde het voorlyfihet ivelke lichaa?ii 
dan na eenige daagen , door het vlies van het Ey 
komt heen te breeken, ende in gejlalte van een kroni 
gcboogen TVurmken , dat vionder teer en fonder 
Foeten is, daar uyt te kruypen, In dit IFurmken 
Jiet men dadelyk de verdeelinge van het Ucbaatn , 
ofte de Ringvoyfe inkervingen op het felve ; behab 
ven dat het nu ook niet meer op het eene eynis 
Jiaat, maar het Icgt op, of tegens het fondamens 
van het Huyskent Iloe nu de Eyeren naturel 
zig vertoonen , is te Jien in deefe elfde figuur , 
alwaar fes van haar ma ’t leeven afgeheelt vior- 
den , ftaande op een eynde , viefende langvierpig 
ende feer dun, ende dan boven aan viat dikker ^ 
ab by de letter a te Jien is, By de letter b viort 
ventu depidlum fiftitur , d^quaraatam re erens Eyeren door een vergrootglas getee- 
Pifeis cutem, in qua commi uras, qui ® ^ vertoont , het vielke dan van jigttar fchym 
: /-«rnprp icet. iJ te- ^ ... » 
rilClS I-ULC1U,1U^““ TT|-„ 
inhaeferunt , etiamnum cernere licet. Lite 
rius in icone decima particnlam quandamFavi 
novemdecim cellulis inllruaam, commonftm 
novem hatumee cellularum eicais con^ucua 
funt Ovulis ; quatuor aliae tenellos aliqnot 
Vermiculos , Ovis exclufos , qm paullo ante 
exuvias pofuerunt , continent : quinque tandem 
reliquae cellulae nonnullos Vermiculos ,aliquan- 
turo^majores atque adultiores,repraefentant. Iftas 
utem Favi [cellulas prius paullo ultra dmii- 
j- tn fuae altitudinis abfeidi ; ut fundamen- 
nlm earum triangulare, quo fuper erefta ftant 
Re cui incumbunt Vermiculi, tanto 
pjctilstoconfpeaum veniret. 
Verum progredior, «quctoc.interruptnmde 
olrLL^em pertexturus 
ad exclufionis ufque prorepit', 
quidam Vermiculus ex 1« ^cubatu. 
Une curatura aliarum Apum , 
relinquantur i quamvis, refragantee 
kent vertoont , het vielke dan van jigtiar fchynt 
ab gefchobde Fis ,alviaar denaden, daar de Schobben 
opgefeeten hebben , ab dan nog op te fen fyn* 
Forders foo viort in de tiende afbeeldinge een Jiuks-^ 
ken Honingraat ,niet negentien cellekem voorjien, ge-“ 
toont , viaar van neegen met over eynd Jlaande 
Eyerkens vertoont vior den. Fier andere verbeelden 
eenige teere uytgekroope , ende effen vervelae 
Wurmkens. In de vyf laatp cellekens viorden 
eenige Wurmkens, die viat grooter geviorden, ende 
meer aangegroeit fyn , afgeteckent. Deefe Huys.^sns^ 
van het Honingraat fyn viat meer ab de 
van iny afgefneeden gevieeft , om het drie hoe tg 
fondament der buyskens , daar de Eyeren op Jlaa » 
ende de Wurmkens opleggen , te beter te ver 
toonen. 
Om voort te gaan , foo fal ik , myn ree en 
de Eyeren herneeniende , feggen , dat tot ^ 
Jluyting der Eyeren toe, ende tot dat daar 
kleen Wurmken uytkruipt , dcfelve fonder ^ 
der andere Byen gelaaten viorden , en fon e> 
den, ab men tegen de ervarentbeyd meent. 4 
ii 
