B I B L I A 
*Tab. 
XXVI. 
Conftitueram heic pedem figere : verum 
quandoquidem, obfervationes meas revolveris, 
npnnulla adhuc , hilloriam Apum fpeftantia , in 
iis reperi, prius haec libet exponere. Brevi- 
ter itaque hilloriam Lupi Alvearium exhibebo. 
Eli Lupus Infeclum, quod, cum in Apum Al- 
vearia pervenit, vduti perniciofa horum pellis 
confidcrari debet ; quoniam Ceram iis conten- 
tam plane confumit atque exedit. Animalcu- 
lum igitur, quod Apum Cultoribus proprie Lu- 
pus audit , V^^ermiculus efl , minori Erucae 
'S-ii. a. quoad formam fimilisa, cujus corpus, Capite 
atque poftrema Caudae incifura annulari limul 
computatis , in quatuordecim divifiones inter- 
llinguitur. Praeterea corpus hujusce Erucae 
utrinque novem monllrat Punda Refpirato- 
ria , quorum prima & ultima ( quod quidem 
huicce Vermiculo peculiariter datum invenio) 
altero tanto majora funt , quam reliqua iis 
interpofita. Fillulae pulmonales albidae per 
corpus transparent. Caeterum Vermiculi hu- 
jus corpus glabrum cll, nec nili rarius difper- 
fis pilis, exiguis, tenuibus , oblongis , obfitum 
Cum is fefe contrahit , regulares in ejus cute 
rugae albicantes enafcuntur. In Capite cer- 
nuntur Oculi, Dentes, Labium unicum, non- 
nullae Setae articulatae , & Papilla netui infer- 
viens. Colore hic Vermiculus gaudet carneo : 
nili quando color vi transparentium contento- 
rum nonnihil immutatur. Movet autem fefe 
eodem , quo reliquae Erucae , modo , & quan- 
doque aequali celeritate retrorfum ac pror- 
fum reptat : quem in finem fedecim ipfi Pe- 
des dati funt; fex nimirum antici, o6lo medii, 
binique poftici. Pedes antici acutis inllru6li 
funt Unguiculis: medii vero& poftici infignem 
Unguium numerum in extrema Plantae fuae 
circumferentia collocatum ollendunt. Nafcitur 
ifte Vermiculus ex minutiffimo quodam Ovulo , 
h- oblongo, quod a fubgrifeoPapilione i&. Tineae 
formam prae fe ferente, in Ceram fi ve Favos 
deponitur. Eli autem , qui ex hoc Ovulo pro- 
a. venit , Favis perniciofilTimus Vermis neque 
enim folummodo eos corrodit , quia Cera ve- 
fcitur j quod quidem ipfi cum Vermibus Bom- 
byliorum commune elle exiflimo : imo vero 
cellulas etiam cereas, quacunque tranfit, mor- 
dendo pervias reddit rotundis foraminibus j ut 
hinc unicus nonnunquam Vermis quinquaginta 
aut fexaginta ejusmodi cellulas fimul perfringat 
atque delimat. Porro maxime animadverten- 
dum ell , quod Vermis hic femper , quaqua 
permeat, textum cavum atque tubulatum cc 
fa- 
naturae. ^21 
JIhier had ik nu voorgemoinen te eyndigen, 
dun alfoo ik myne ohfervatien overficnde , eenige 
faaken, de hijlurie der Byen mgrakende, aJdmr 
vinde, foofal ik die nog eerftelyk worftelkn En 
verhalen dan alfoo kortelyk deHiprie van de IVolf , 
dat sen InfeSt is, let mlke het JVaJch in de Lor- 
der Byen geh.eel verteert ende opeetjoo dat het 
ais een fnoode pejl in de Korvenjaar hetmkmt, 
is. Het Dierken, dat dan eygentlyk de Holj van 
de Byenbouders gerwemt ‘wort, is een fHannken, 
vanfatfoen ais een kleen Rupsken a , fyndefyn h- 
chaamjoo met hetHooft ais de laatfie rings.yfe in- 
kerving mn de Jlaart,in veertien verdeelmgen on- 
derfcheiden. Aan werfyden van het hchaani van 
dit Rupsken fiet men negen Jdemhalende ftippen 
‘waar van ik in deefe mm particuher vmde. dat 
de laatfie ende de cerjte Stippen 
Vor 
dersis het Uchaam van deefe li^urmglat, dan hier 
ende daar met verfpreule , dunne en langiv.rpig 
lba,rhmb4«- '«'A' >-'«*'; *;• 
mm daar “ 
de taat te ende ae eerjt.c •’ 
ieaadrra kideajimmae 
pen fiet men mt door’t Uchaam heenfchyi 
't Hooft fyn de Oogen, , 
■ , , met daneen bpin-tepei- 
gearticuleerde Borf els , 
de Tanden, een Lip , ee- 
pelkcnteften. Decouleurvan > ^^^^^^^^^^ 
verivig , tenfy de coulew' “emt ve 
gen de doorfchynende inhou.. - . 
Rupfen , fonityts gaat hy 
dit jVurmkcn is lyf- 
verandert va 
Syn be-iXieeging is op 
de wyfe van de andere .. 
foo vaardig voorumarts ah agterwaa) > 
dat door middel van i ^ ■'3 
/«, in mddm agt , » f" 7 f '' 
De voorfle Voeun fyn Tf 
fim, de middeip 
een feer kleen etide langssierpig Eyken , ^ 
een grysagtige Kapel b, van fatfoen a r ^ 
in het Wafch of Honingraat komt te J 
gefeyde Wiirm,dit uyt dit Ey 
fchadelyk in kiet Honingraat , ^ 
alleen verbriefelt, omdathe ^ok van 
oordeel dat de fVarnien er Lyf Q-^er al , daar 
haar Wafch leeven j-fuyskens van het 
het pafeert, ronde pfurm veel een vyftig 
Wafch, foo doorbreekt ende bederft. 
of feftig igiyk is, is, dat over al,mar 
Dan dat feer aann ^ W ende pjpagtig fpmt- 
/Jdcfmd, enaar Mr ia ah dm gepav, 
^ dq qq qq ^ 
