JOANNIS SWAMMERDAMMU 
5Si5 
ita. Praeterea etiam obfcure grifeiis erat Cru- 
rum color^ praecipue circa articulationes Tho- 
raci proximas. Alarum pili plumulaeque pariter 
quam dillinftillime cernebantur; at humebant 
omnes, tamque coraprefle fibi mutuo incum- 
bebant, ut nonnifi artis ope confpici pollent. 
Scilicet fimiles erant pilis Felinis, qui, pelle ali- 
quot diebus lub aquis demerfa , vi humoris in- 
hibiti inter fe mutuo conglutinantun Alae cae- 
terum trahendo extendi fefc patiebantur, dif- 
fraftaeque fuasoftendebantFillulas Pulmonales 
&alia vafa. Color earum accedebat grifeo, qui 
tamen nonnullibi paulio erat obfcurior. At ve- 
ro in Chryfallide fedeeim aut feptemdecira die- 
rum memoratas partes omnes luis numeris ab- 
folutas & perfe6tas vidi. Si quis autem lingulis 
diebus ejusmodi Anatomeii inltituerec;is fane fin- 
gulariffinias, quae excogitari poliunt , colorum 
mutationes elletanimadverfurus; namque ex pal- 
lide albo & grifeo fenfim heic fit tranfitio ad obfcii- 
rum , faturate fufcum, eleganter rubrum, flavum , 
caeruleum , nitide candidum, pluresque alios co- 
lores. Quae quidem mutationes tam mirabili 
iBodo perficiuntur ; ut vix defcribi queant : 
qimm miraculorum Au6i;or, DEUS, regulis cogi- 
tatione haud adfequendis, interim firmiilimeila- 
bilids , in Natura rerum eas producat. 
ANATOME CHRYSALLIDIS fededm aut 
feptemdecim dierum , quas» mutationi fuae 
proxima, mox PAPILIONIS formam 
induet. 
Si Chryfallis illhaec fub id tempus examina* 
tur ; aureus ejus color paullatim expalluilTe de- 
prehenditur: ut omnes ruperioris Alarum paris 
colores dillinde per eum transpareant. Sj cu- 
tem & membranulas, quae Alas inveltiunt, ab- 
fttaxeris , penitus ficcas elTe animadvertes. At- 
tamen id nonnifi tempore autumnali contingit: 
tum enim,ob minorem folarium radiorum effi- 
caciam , Chrylallides hae plerumque fiiam intra 
cutem fufFocantur; quoniam haud fatis virium 
habent ad eam perfringendam. Alias vero Alae 
femper adhuc nonnihil humefeunt. Particulae 
furciformes, quas ante in ChryPaU^e defcripfi, 
jam prorfus cavae intus & vacuae fimt. Sub 
iiS etiam' manifefte nunc comparent Oculi, qui, 
aeque ac Apuih Oculi , pilis obfiti funt. Pro- 
boibis jufto jam robore, firmitate, & fabrica gau- 
det ; ut hinc fe ilico crifpet , quamprimum tunica, 
■flve cute fuainveftiente, orbatur. Subter ea ve- 
rae cernuntur Furcillae, qtias inter Papilio Pro- 
bo- 
"jjas de couJeur der Beencn donkereigtig grys, voi5T~ 
mmelyk omtrem de gekJingen , diehctdigfi aan 
de Borji exaaren. Op de Vleiigelen daar fag men 
de hayrkens ende phiymkens meede hee! diJUnS : 
maar fy ‘waren alie vogtig, cn foo digt op ecn ge- 
vleyt , dat men die door kunji fien moji. Soo dat 
Jy haar ais het Kattehayr vertoonden , wanneer 
dat vel een dag tisee in ’t ivater heeft geleegen ^ 
en door ingedronge vogtigheid op een gevleyt is, 
Foorts lieten jy haar iiytrekken , ais men daar aan 
trok’, en brak men die door , foo fag men hare 
Longpypen ende aderen. De couleur trok naa het 
grys, iiatin fommigeplaatfendonkerderivas. Maar 
ais het Guide Fopken nu fejlien a feventien dagen 
out vias y foo fag ik alie decfe deelen in haar perfe- 
£tie. En foo men van dag tot dag daar een ont~ 
leeding van deed , men fou de raarjle veranderin- 
gen van couleuren ondervinden , die men Jig fou 
kunnen voorfiellen. En die allengskens van een 
bleek, vsitte , en gjyfe gront , in donker , hoog 
bruyn, fchoen root , geel, blaauw, helder viit,en 
anderc couleuren meer vergroeyden : dat foo ‘wun- 
derbaarlyk toegaat , dat het kwalyk te befchryven 
ts, a foo het de GODT der mnderen , door on^ 
nadenkelyke en vajlgegronde regelen, in de Nataiir 
te weeg brengt. 
ANATOMIE van esn GULDE POP, die fis. 
tien en feventien daagen out is, foo dat hy op 
het punt van fyne verandering ftaat, 
om de gedaante van een Kapel aan 
te nsemen. 
Jis men dit Guide Fopken op die tyt lefiei ^ 
foo isfyn goutvenvige couleur allengskens verbleekt 
gemrden, en alie de couleuren van het boven- 
fte paar Vleiigelen fchynen daar dijlindt door 
heen. En ais men het Vel en de Vluskens afi 
neemt, die haar bekleeden, foo fyn fy ’t eenemaal 
droog. Dan dat gefchiet meefl in het najaar, door 
dien fy ais dan, om dat de Son eseymig kragt heeft, 
meejlen tyt in haar huyt verftikken , hebbende 
geene kragten genoeg , om die door te breken : an~ 
derjins fyn de Heugelen, aityt mg een vieinig vogtig. - 
De vorksgelykedeelkens ,die ik voor[aan in Jiet Guide 
Fopken befchreeven heb , fiet men dat nii feene. 
maal hol ende leeg van binnen fyn , en de Oogen 
vertohen haar daar onder, die even ais de Byeri~ 
Oogen, met 'hayrkens befit fyn. De Snuit heeft nu 
fyn volkome kragt, fterkte ende maakfel, foo dat 
hy fig dadelyk omkrult , vvanneer men hem van hei 
Vlies of de huyt, die hem bekleet ,ontbloot: en daar 
onder vertoonen haar de waaragtige vorkskens daar 
tus- 
