63o 
JOANNIS SVVAMMERDAMMII 
rnum didid, mirabilia idhaec Naturae effefta 
in ipfis etiam Infeftis aquaticis obtinere : quod 
quidem haftenus nondum expertus eram. 
Quamvis autem pauIlo ante enumeratae in- 
teraneorum mutationes in Verme & Nympha, 
de quibus ago, admodum fingulares fint ; illae ta- 
men , quas Medulla Spinalis fubit , prae reli- 
quis maximam merentur animadverfionem. Uti 
enim Medulla haec in Verme veluti in cincin- 
num contorta erat; ita contra in Nympha quam 
Tab. XLI. reftiflime extenfam , & propemodum omnes 
i ejus undecim Nodulos i. 2. ? &e. a fe mutuo 
5«'6. 7. 8. diftraflos invenimus: id quod praeprirnis circa 
poftremos Nodulos in conrpeaum venit 5 non 
«. item circa anteriores , Cerebro a , cui fuperne 
Corneam Oculorum adpinxi , proximos. Primus 
l. nimirum Nodulus Ztpriftinum fuum fitum ferva- 
vit: at fubfequentes quatuor Noduli c, mutationem 
penitus difcrepantempaffi,Feffius etiam, quam 
ante, in fe invicem coa£t i funt, atque nota- 
bile m Ganglion difpanfi; ut ideo Nervi etiam 
inde pullulantes alio prorfus modo nunc feran- 
tur. Quin cernitur praeterea, Medullae Spina- 
lis principium, primum inter & fecundum No- 
dulum, itidem dillentum atque elongatum eHe: 
quod quidem circa fextum , feptimum & octa- 
vum Nodulum manifeftius adhuc videre licet ^ 
^ ut hinc nonnifi infimi tres Noduli d priHi„o 
fuo ia fitu permanferint : quamvis horum quo- 
que poliremus magis confpicuus fit , quam duo 
proxime fuperiores. auodfi rationem nofiram 
heic ducem fequi vellemus, haec profedto po- 
tius diflatura foret, Medullae convoiutionem in 
Nympha, extenfionem vero in Verme debere 
obtinere ; quandoquidem Vermis duabus parti- 
bus tertiis, quam Nympha , longior eft : unde 
necelTum efle videretur, ut in Nympha , ob 
corporis contra6lionem , Medulla, quali Iponte 
femet accommodando, inflexionem fubeac. At 
experientia docet , quaecunque nollra ra- 
tiocinia heic nullius elTe momenti. 
Quapropter fi quis omnes il^s mutationes Hierom foo men alie deefe verandertngen, 
atque extenfiones ervorum & Nodulorum uytrekkingen derSemmcnenknoopkem inhet Mcvgf 
Medullae probe perpeu at, clare is animad- <wel overweegt , rnen fal klaar bevindendat 
vertet , quod , quae lenta accretione fit , Ver- gj-oeyen van cen Wurm , in een Popken , en dai 
mis in Nympham , Nymphaeque in Mufeam mu- meer in een VUeg , hoewel nogtans dat het 
tatio*, Animalculo interim uno lemper eodem- Jelve Dier is en blyft , t' eenemaal miraculeus 
que exillenie ac permanente, revera miraculo !^n ah een niewwe Schepping , of liever generath 
pleniflima fit,& veluti nova creatio, vel potius | kan genoemt worden ; die t’ eenemaal in fyne 
generatio, vocari queat, eujus verae caufae ' r? ooiyiikn alfoo ondciorgrondelyk is , ais de 
aeque parum a nobis perveftigari polTunt , ac felve, die dit bewerkt. Dat ons Jekerlyk 
ipfa DEI, qui hujus operis Artifex ell. Natu- hoorde aan te moedigen , om van alie opgeblafen^' 
I». Id autem fane excitare nos deberet, m, 'beid en hovaardey af te ftaan , om de ftinkernie 
puti- ' 
deefe ^vhnderlykheeden der natuur ook in de “ViS' 
ter Dierkens haar plaats hebben, dat ik tot nog tos 
niet ondervonden hadde. 
Hoeivel nu de opgetelde veranderingen der ingC' 
vianden , in de JVurm en het Popken, dat ik be- 
Jchryf, feei- raar Jyn , foo is dat befonderlyk 
trent het Ruggemerg aan te merken. Want daar 
defelve krulsgevsys in de PV^urm geboogen loas , 
daar wort die nu in het P opken beel regt uyt gt' 
Jlrekt bevonden , foo dat meefi alie de elf knoop" 
kens 1. 2. 3. enz. der knggraat van een gt- 
fcboovenfyn: dat befonderlyk in de onderjle knoop~ 
kens te fien is ; en niet foo feer , ontrent het be- 
gintfel by de Herfenen a , voaar boven ik het Hoovn- 
vlies der Oogen afgebeelt heb. Men Jiet dan dat 
het eerfle knoopken b fyn Jitiiatie behoiiden hceft • 
maar de vier volgende knoopkens fyn door een ver- 
JchiUige manier van vergroeying nog digter op 
een gefchooven , en tot een nierkelyke Senuvvknoop 
uytgefet ge-mrden , rnaar door ook de iiytgaande 
Senwxen nu op een hecl andere viyfe haar loop 
hebben. En ook fiet men dat het heginfel des 
Merg, tuffehen het eerfle en Hveede knopken, ince- 
de is uytgefet en langer gemrden. Dat opinerke- 
^yk ontrent het fesde , fevende, ende agfie knopken 
te fien is ; foo dat alleen de alderonderfle drie 
knopkens d in haar fituatie gehleeven fyn : hoevoel 
het laatfte knopken van onderen kennclyker is, ah 
de Pixee bovenhe. Indien men fyn recden hierivU' 
de involgen , men fou veel eer concipieren, dat de 
omkruUing des Mergs in het Popken fyn plaats 
behoorde te bebben , en de uytrekking in de Wurin, 
om dat de PVurm drie derde parten langer is ah 
het Popken, alwaar dan het Merg om defe verkor- 
ting van het Lichaam fig felven foo fou hebben 
moeten fchikken en voegen, maar de ondervinding 
leert , dat alie onfe redenen hier niets fyn. 
