JOANNIS SWAMMERDAMMH 
rum principia eruere conentur. Proptei^ea^, 
quoniam ante memorata variis temporibus ob- 
fervaveram, tandem de novo iterum illas Ex- 
crefcentias , fumma , qua ,potui , circumfpe- 
flione , examinavi. Sic demum vera Ovula 
detexi y e quibus primae illae, quas in Tuber' 
culis a me repertas elTe dixi , Erucae procre- 
fcunt. Quin & rationem llmul expifcatus fum, 
ob quam alia etiam Animalcula hafce in Ver- 
ruculas fefe conferunt. 
Eodem illo decimo & quarto Junii die tot 
aperui , omnigenae figulae atqiie magnitudi- 
nis, Tubercula i donec tandem in eorum exi- 
liflimis verum ac perfeftum invenerim Ovum, 
quoad omnes conditiones ita comparatum , ac 
fi ab Infefilo ibi politum fuiflet. Folium Salicis , 
in quo Ovum iftud deprehendi , noviffime fal- 
tem progerminaverat , atque etiamnum tenel- 
lum erat; quamvis fuam tamen magnitudinem 
& perfeftionem jam obtinuiflet. In folio hoc- 
XLlV feptem offendi Excrefcentiarum rudimenta , 
Fig.l.” m. quae in utroque ejus latere repracfento m. Eo- 
rum nonnulla paullo majora erant, alia minora ; 
omnium vero tenerrima tantae erant parvita- 
tis ; ut nonnifi ratione exiguae mutationis , 
quae circa folii colorem obfervabatur , inter- 
nofci polTent. Tuberculorum maxima , quae 
tantillum modo extumefcere incipiebant , co- 
loris erant ex flavefcente viridis : at omnium 
minutifllma, quae nondum ultra tunicarum fo- 
lii fuperficiem eminebant, pallidiore flavo dun- 
taxat colore ab ipfo folio diftinguebantur.- 
Verum hoc loco animadvertendum ell,quod 
Ovum in excrefcentiis minimis quoque exilius 
fuerit , quam in maximis '■> uipote in quibus id 
grandius etiam atque proveftius reperi. Ovum 
Fig.II. n. illud oblongae erat figurae n, annulorum pe- 
nitus expers, altero extremo craflius, altero 
nonnihil acutius. Aqueo praeterea tinClum co- 
lore, & ad fplendorem usque diflentum appa- 
rebat. Porro laxe prorfus & libere id in te- 
nellis illis Tuberculis jacebat : quamvis nulla 
contineretur peculiari cavernula ; quoniam in- 
teriore Tuberculi fubllantia undequaque aequa- 
biliter circurafufum erat. At vero, cum Verru- 
cula deinceps major & durior evadit , fuamque 
mollitiem ac teneritudinem pauUatim accre- 
fcendo amittit ; tunc tandem animadvertitur , 
eam pedetentim intus dehilcere, &tra£lu tem- 
poris in duas veluti dillinaas partes difpefcii 
Fig.I. ». in quarum altera collocatum manet Ovum o, 
fenfimque intus accrefcit atque augetur. 
Sub id tempus praeprimis optime videre de- 
mum 
begintjekn tragthi naa te fpeuren. Hierom , 
'wyl ik deefe faaken op verfcheyde tyden geob/efutt^^. 
had , foo heb ik eyndelyk mei alie omfigtii^^^^^ 
eens deefe vrugtkens op fJeuw gaan exaniineeren- 
Tot ik ten laatjlen de 'mare Eyeren gevonden beb, 
‘waar uyt de eerjte Rupfcn , die ik gefegt bebbt 
in de gewjskens te hebben ondervonden , koint^ 
vourt te groeyen. En voorts heb ik ook de reedt^ 
ontdekt , waarom ook andere Dierkens deefe 
kens befoeken. 
Op defelve tyt van den 14 . funy, foo oftndf 
ikfoo veele gewaskens , en dat van aidcrhande 
guiiren ende grootte, m ik in de alderkleenp 
ixaaragtig eti volkonien Ey bevond, evenalsofbti 
met alie omjlandigheeden van een Infebt voort 
bragt 'was. Ei et blad van de fVillegeboom , 
in ik dit Ey bevont , vjas eerfl even uyt gefeboote^h 
en nog teer , hoewel het fyne grootte en vohntK^' 
king had. Op dit blad vond ik feven begintztlcn 
van gewaskens , die ik daar aan wcer fydt^^ 
vertoon m. Eenige derfelve waaren wat grootttj 
andere kleender, en de alder teerjle waaren 
kleeti , dat men fe niet, alsby een kleene verand'^ 
'>'^ng , omtrent de couleur van het blad kon ondet' 
fcheyden. De grootfle knobbelkens, die maar ep’1 
begohden uyt te puylen, die waaren van een 
agtig groen , en de alder kleenfie, die haar bo'o^'^ 
de vliefen van het blad nog niet vertoonden , d'^^ 
waaren alleen van een bleek geelder couleur , 
het blad felve. 
Maar allner is nu opmerkelyk , dat het P 
de kleenfie uytwaskens ook klemder was, ais in d^ 
grootfle f alwaar ik het ook grooter en verdes 
vanceert vont. Dit Ey was langwerpig vanP‘ 
%oen n fonder eenige ringen , en aan de cene f) 
dikker ais aan de andere , daar het wat 
was. Syn couleur was wateragtig , en blinbtnt 
gefpannen, fn deefe teer e uytwaskens , daar 
het Ey heel los in, hocwel dat het aldaarin gp 
byfondere holligheid lag , want het wiert eenpa^^ 
van de fubflantie van het vrugtken omtiang^^f 
maar ais nu het wratken grooter ende . 
wort, en dat fyne fagtigheid ende teerheid 
lengskens vergrocyt ; foo fiet men , dat het 
ken met ter tyt van binnen , door een fpi^^^ 
een wykt , en het wort ais in twee difiindbs dci 
verdeelt , op welkers eene fyde het Ey gspi^^d^ 
blyft o, en allengskens daar binnen in aang^^^J 
of toeneeint. 
Op deefe tyt fiet men het alder bequaatnftb> 
hardl’' 
1 ’ 
i t 
k 
