NATURAE. 
737 ' 
B I B L I A 
) 
®'^duam efle hanc quaeflionem , <Sc explicatu beaniimorden. En ik kan daar nlets anders op 
feggen , ah dat ik oordeel, dat de eerjle Jieek 
die het tnoeder Dievken in de piant , de vnigt of 
het blad deet , daar fe haar Ey in kyt, dat die 
de yiaare oovfaak is van het volgende gessasken, 
van isat fatfoen het fou viogert ‘weefen. Op de 
niys, alsinen met een priem de Pompoenen, en an~ 
Perdifficilem.'. Neque aliud quidpiam refponfi 
^d hoc interrogatum dare fcio , niff , quod exi- 
‘tnern, primum i6lum, quem !nfe£lum,ma- 
plantae, fruftui aut folio, cui immittere 
conatur, infligit, vera fit caufaTuber- 
Polloa nafcemis , qualicunque demum mo- 
y. %urati. Nonne hac ratione Peponibus , 
^'■uclibus & arboribus , fubulae ope , 
& characteres incidimus , quorum ve- 
paullatim humoribus intumefcentia , mi- 
r Iter ukra communem fuperficiem fele ef- 
lerutH? 
Haud tamen autumo , cafu fortuito per fim- 
^*^tum id effici ; imo vero prae- 
aturae defignaiione, quae voluit i ut pro- 
horum InleCtorum, atque Tubercula, iis 
diii , hoc tantum , nec alio or- 
icrent& provenirent. Unde etiam omnium 
^^*^itnalculorum generatio plane regu- 
Xia ulli mutationi fortuitae obno- 
dere vrugten en boomen, letteren en charadters in 
, , Jnyt , de 'ixeJke in drnkfelen met der tyt door vog-> 
(Ji charaCteres incidimus , quorum ve- tigheeden op gejmllen worden, en feer 'xonderlyk 
boven de gemeene vlakte verheeven, 
Niet dat ik oordeel, dat dit foemlHg , 'en alleert 
door de Jimple fieek gefchiet , maar door een voor- 
bcfchikking van de EWuur, de veelke gemit ^ heefh 
dat de voort teeling ende uytveajjen , tot i' voe^ 
ding van deefe Dieren^ op deeje orderfougefchie- 
den en voort konien^ en niet anders. En daar 
om foo is ook de voortteeling van alie deeje Dieren 
heel reguUer , fonder de minjle accidentele verande^ 
ring. De groote Harveus , die bet.oont ook genoeg 
in Jyn Eoek de Gener. jJnimal. hoe feer de Jleek 
van het eene en het felve uytvsendig injlrument jer 
mal I diarveus in fuo de Generat. Ani- 
quoque demonftrat, quan- 
to externo inllrumen- 
infli^U 
r^um venenatum a non venenato 
' & porro pergit; ideoque conjlringii 
« <^itant tumores &f phlepnones ex- 
5 > tiutn aliquando ,e.xperiendi caufa, ma- 
iifrjgg^^ mox eandem acu-dente Aranei con- 
„ ^ ’ manum alio loco perforavi , nec potui 
)inter fe differant ^ dum expertus ait: 'fchilt,feggendedooroitdervindingt,,dathei\\cetch 
,,felfsde fenynigefteek van de niet fenynige on- 
dencheyd,f« vervolgthy derhalvenfluychet en 
verdikt fig, waar door de brandige gefwellen 
„ veroorfaalct worden. Ikheb felfs fomtyts, om 
„dit te beproeven, myn handmet een naalde 
„ geffooken, aanllonds daar op defelve rnet e 
naald-tand des Spinnekops vry vende, heb ik 
■' -r— 
3 > tamen , in cute quod difccrnereti „ myn hand dp een andere plaats doorilooken, en 
y. ^ eodevi loco, uhi ^t^mpvintn ^^iwFhirt rriintsfrpYnt^ ,, ik kon gccH ondcrfcheyd aitoos tuffchen deefe 
j, tvvee fteekjcns gewaar worden ,• daar was even- 
celeh ^ offendere queant. Patet hoc 
^ Senliciva; cui qui- 
^ain M P'^^om datam effe certam quan- 
fpeciem , qUoruin ope fuos 
®tqup r. inllar brachiorum, extendit 
Contrahit. 
”Maci venenatapuuBio contigerat, 
^'^ficia • ^^^^tculum contraxit. Et quis ■ 
^'«■edi^. praeditas effe plantas ?' „welieis in het vel^ddt het onderfcheyde.want 
^ manifelb fenfus indicia! „op die plaats, daar de venymge lleek gefchiet 
tene- ^ iT^odo Mufculis gaude- 1 „ was, trok het fig fchielyk famen tot een puyft- 
ffqoniin defeClus falcem impedi-' „ken. „ En voie fal durven lochenen, dat de plan~ 
tninus plantae fuam fentiendi ten geen gevoelen hebben, dat ikfelfs geloof, dat 
fe gemjfelyk fouden betoonen , indienfy maar fpie 
ren hadden , door veolkers gebrek al een fy raar 
gevoelen niet en kunnen betoonen. ge/yk tat con 
irarie blykt in dat vermaarde kruydje roer my 
niet, dai ikfekerlyk oordeel, een manter vanfpig. 
ren gegeeven te fyti , totittr door et fyne ta en, 
gelyk ah of het fyne armen maren,uyt en famen^ 
irekt. 
Wat de verfcheydentheid van de figuuren der 
gewajjin aangaat, en dk, fonder dat daar Dierer, 
in gevoei viorden , nooit op de planten en verfeby- 
nen, daar van oordeel ik , dat de veifcheydentheid 
van de fieek der Dteren, waar meedefy de plan- 
Aa aa aa aa a 2 ur, 
Quai 
Htum ad horiimce Tuberculorum 
quae 
beta Animalculis intus nucrien. 
adtinet!' , varias figu- 
ift?; > eas a va- 
? quo Ammalcula plantas perfo- 
rant . 
