10 
explicatio tabularum. 
Fig. VIII. 
Ovutn feorjim magnitudine multum atiVta 
dep^um. 
a. Inferior, laevis, & rotunda Ovi facies. 
h. Locus, ubi feptem appendices fctaceae Ovi 
rubefeunt. 
e. Locus, ubi eaedem albeicunt. 
Fig. IX. 
Scorpii aquatici fpecies maxima. 
a. Corpus eius gracile & longnm. 
b. b. A^utiduo apiculi, qu.bulcum incurvi un- 
gues brachiorum committuntur. 
c. c. Graciles ejus pedes, rigidarum 5c tenuium 
fetarum aemulae. . ^ ... 
d. Membranacea ornamenta in fupenonbus e- 
jus alis. 
Explicatio T A B. IV. 
Quae de Cochlea Oferculari , fe„ 
Vineavwn-i 
Fig. I* 
Cochlea, partibus fuis omnibus illibatis, 
de Tejia exempta. 
a. a. Cornicula duo fuperiora, nigro quodlibet 
punfto, quod oculus eft, conl^picua. 
b. b. Cornicula duo inferiora, oculis carentia. 
<■. Labia extima & Os. .. 
d. Foramen, e quo genitalia pro p ntjquod 
fupra modum mirabile eft. 
Limbus, labium ftve velabrum Cochleae. 
/. Foramen, quo foeces excernit Cochlea. 
g- Foramen, quo refpirat- 
b. b. h. Cochleae extrema fimbiia, quae pro- 
prie ejus Pes eft. ^ „ 
k. Corporis Cochleae par* mollis , ad teftac 
ipfius fimilitudinem gyrata, in qUa Hepar 
maximam partem collofatum elt. 
l. Cor tranfparens, punftis circumfcriptum. 
». Sacculus calcarius fub cute extuberans. 
/. Particula cateniformis tranfparens. 
Fig. O' 
Cochleae dura cutis , alias domuncula 
•vocata. 
i. Domuncula, in qua Cochlea delituk. 
Incifurae, vel crenae in teftae fupcrficie. 
Fig. II I. 
Operculum- 
m. Operculum teftae Cochleae , quod hyemc 
tcftam claudit V atque acftate denuo amitti- 
tur. 
Fig- VIII. 
Het Ey apart ende lieel in grooE 
vertoont. 
a. De onderfle , gladde., en rowk fy van ru 
b. De plaats^ daar de feven borjt elige 
•van het Ey een rootver^jeige couleur heboen- 
c. De plaatSj daarfe •witagtig fyn. 
Fig. IX. 
De grootfte foort der Water-Scorpin^*^^*^ 
a. Synlighaam, dat fmal ende langis. 
b. b. Tccft? fpitfe pantkens, daar de kroWtne 
len van fyn armen op Jluiten. i 
c. c. Syne teere beenen, die ais flyve dunne f J 
fys- I „ 
d. De vlieftge Cicragien fyner hovenfle vhegs 
Verklaring van TAB. 
Welke handelt van de 
gaart-Slak. 
Fig. I. 
De SIak uyt de Schaal geligt, 
deelen ongefchonden zynde* 
a. a. petweebovenjleboornkens^yder i 
flippelken, dat de eogen fyn. 
b. b. De onderfle fonder oogen. 
c. De uyfwendige lippen en mond, 
d. De opening., daar de 1‘eelleden doof 0^ 
dat boven gemeen vuonderbaarlyk is. 
e. Derant, Up^ of tuyfel des Slaks. 
r. Elet gat , daar hy fyn afgank deor lofl" 
g. Het gat , daar hy deur aajfem haalt . 
n. h. h. Syn uyterfle boort of foom , dat w 
fynvoeth. juns 
K. Het vseeke lichaam des Slaks, dat jj^ir 
drait ais het hoornken felvt : waar 
voor het meefle gedeelte geplaaft ivord- . 
1. tm deurfehynent Hert met flippeleng^*^ «yr/. 
n. De uytpuylingvanhet kalkbeurske» 
t. Het deurfehynent ketting gevsys detlktn- 
Fig. II. 
De fiarde Huyd des Slaks, 
fyn Huyske genoemt. ^ 
I' buysken, daar hy in ' 
S'- Demkervingen of kepen van het hoornktn- 
Fig, iii. 
Dekfel. 
m . Elet dekfel aan het hoornken deS SjakS'» 
het felve in de winter toefluyf, t» dat 
nms vueer verliefl. fig. 
