4 2 Tweejaarige R E Y Z E naar het 
flelde om ons te ontkomen , dewyl hy omfingelt en gevat 
wierc. Zyn lichaam was befchilderc met eene donkerbruyne 
vervve. Wy zogten door tekenen en woorden , die hier en daar 
op de Eylanden in de Zuydzee gefproken worden , eenige ken- 
nis uyt hem te bekomen , maar konden niet merken , dat hy 
iets verflond , waarom wy hem weer in zyn fchuytje zetten 
en lieten heen vaaren. 
Twee dagen hier na was de zee met de Wilde bevvoonders 
E n wor- gy] an ^ g e heel bedekt, die in zoo groot een menigte 
diegjien rondom het (chip fwommen en fwierden, dat wy niet konden, 
bezogt. nog ook raadzaam vonden naar het land te vaaren. Zy klaau- 
terden als katten met de uytterfte vrymoedigheid tegen de 
fchepen op, en kwamen in de zelve , daar zy niet de minfle 
vreeze voor ons fcheenen te hebben. Maar over de grootheyd 
en uytgefirekiheyd onzer fchepen, met al ’t geene op en aan 
dezelve was , toonden zy zich zeer te verwonderen , en willen 
niet wat dit beduydde. Maar hunne nieuwsgierigheid ging 
wel voornamelyk over het grof gefchut , dat zy niet genoeg 
konden bezien , en daar zy dikwils de handen aan floegen , om 
te beproeven of zy het niet konden optillen en mede nemen 9 
maar als zy zaaen , dat zulke blokken door veelen van hen, hoe 
lterk in laagten zy ook waaren , niet konden beweegt worden , 
zoo Honden deze grove gaflen heel bedeelt, en waaren, naar 
het ons toefcheen , niet wel in hun fchik. 
Zoo ras waaren zy niet in de fchepen gekomen, of wy on- 
jr u „ dervonden aanHonts , dat zy uyt den aard al zoo drefagtig en 
dieflZi - rad ter hand waaren, als het volk dat d.e Eylanden bewoont, 
gen aart. ve >k e de Reyzigers , om de groote luH der bewoonders tot 
lieden en rooven, die der Dieven noemen, zoo zy niet van het 
zelve geflagt en zyn. Verroefle fpykers, oud yzer, en al vva c 
?v vatten °en grypen konden was hun gading , daar zy dan 
nïks mede overbiort fprongen. Met hunne nagels meenden 
zy de bouten uyt het fchip te krabbelen , maar die zaten te yaH, 
Deze lange gallen kwamen eyndelyk in zoo groot een getal op 
de fchepen , dat wy naauwlyks magUg waaren om ordre te 
houden , en op hunne bewegingen en rappe handen agt te ge 
ven j zoo dat wy , vreezende dat dezelve ons al te flerk zou- 
