Onbekende ZUYDLAND. rf 
Reyzigers, die deze Geweften oyt bezigt hebben , uyt eer.en 
mond eenpaarig getuygen. De oorzaak hier van moet men 
zonder twyfcl toefchryven aan het verfte Zonnepunt (Aphe- 
lium ) dat na het LNoorden overheid, en by ons eenen korten 
Winter en langen Zomer, maar daar en tegen by de Landen 
na de Zuydpool eenen bitteren langen Winter en zeer korten 
Zomer maakt. 
Met bet begin van ’t jaar 1722. en wel den Januarii , JZitn 
zagen wy Mauritius en het Staaten Eyland. Hier vonden Mauriti* 
wy de zee bedekt met eene ongetot flyke menigte van Zeerob- staaten 
ben en Thonynen of Zeevarkens , die ter groote van drie ellen Eyland. 
over de oppervlakte der Zee met eene wonderlyke rasheydheen 
fchooten. 
De Zeerobben vind men in deze (Ireeken in groote menigte jr ee hon-- 
zoo wel als omtrent Groenland en Spitsbergen; fchoon zy meelijn, 
in ’t water leven , worden zy voor Water- en Landdieren ge- 
houden. Zy zyn lang van 5 tot 8 voeten, en worden ook 
Zeehonden genoemt, om dat hun kop zeer wel gtlykc na die 
van een hond met afgefneJene ooren. Hunne voeten zyn ver* 
zien met vyf teenen en lange fwarte nagels aan een gehegt 
door een dikke huyd a’s die del- Ganzen. De mond is voorzien 
met een baard, en boven de oogen en aan den neus ziet men 
vier lange haairen , de oogen zyn hoog verheven en zeer klaar. 
De harde buyd is met zeer -kort haair bewaflen , van allerley 
verwen en conleuren ; deze hebben ’t fwart en wit, geene a's- 
een Tyger geplekt en andere wederom root. Met de tanden , 
zoo fcherp als die van eenig dier ter wereld, zullen zyeen hout 
ter dikte van eens menfehen arm doorbyten. Het geluyd, dat 
zy maken is als d n t der honden en katten. Zy konnen 
fchoon zy van agteren in ’t gaan lam fchynen, zeer vaardig op > 
de yflehotzen klomeren , da a r zy zich verludigen met in de 
zonneichyn zich bakeren en te itaapen , maar by ftorm en hart 
weer konnen zy ’t aldaar door ’t geweld der woedende zeebaa. 
ren niet houden. Groote moeyte heeft men om dezelve te- 
dooden , wylze ’t gemeenlyk , fchoon fwaar gewond , ont* 
loepen , ten zy men hen op den neus treft , waar door." 
zy. befwymen , maar- ten ce riten weer bekomen en zich ter 
weejr 
