De Teftaceis Lib. III. 
Concha? longa? authoris alia?. 
t>E CONCHA PICTORVM. 
Cap. XLVIII. % 
NTER Conchas, inquit Rondeletius,cam numerat Arjftoteles,qua pi- 
dtores vtebanrur non in diluendis aut afleruandis coloribus, ad quam le 
hodie pi&ores Mufculoruroteftis vtuntur: fed cuius tefta» radebantur, 
quod conficiendis coloribus vtiles effcnt , ne quis exiftimet ex interno 
corpore faniem aliquam veluti ex Purpuris aut Buccinis infectura vel 
pi&ura? vtilem colligi. Verba funt Ariflof. Cl r «Tf c!jpa{>a< Oepeco %pa> r. 
&oAu' i?/rtp@u?hei,>£ vQto dv&oi iir/yli/ha/. dtr/ cTs fo! lafauTXia piciAi- 
tjj c *07r»r iSr vtpi Kapiav . Concha qutepi&oribus vfui eft,craflitudine plurimum 
C 3r q ' t: & florem illum non intra teftam, fed foris habet, rcperitur id genus maxime circa 
it)* ' arn * Huiufmodi eft. Concha, quam hic proponimus, teftis fpiflis, intus lauibus, foris 
tq^bus & afperis , Cinabaris aut Sandaracha? co!ore,figura Spondylorum aut mioo- 
tiqj georum . Hanc accepi a Gulielmo du Choul Allobrogum prirfetfo.Hax Rondde- 
gj« hr < 8° aliam addo vna cum animali dcpi<51am a Daniclc Barbaro Pacriauha Aquile- 
. n yi, r I f* _ 
* ^hi miflam, cuius tefta eft mufeo obfita. 
Qq 
Concha 
