XII 
RATIO OPERIS. 
ferunt enim Varii diuerfas partes Fruticationis 
pro principio fyftematico, & cum eo fecundum di- 
uifionis leges aClaflibus -per Ordines defcenderunt 
ad Species vsque , & hypotheticis ac arbitrariis his 
principiis fregerunt & dilacerunt naturalia (6) ge- 
nera: naturaeque vim intulerunt: e." gr. alius a 
Fruttu negat genere coniungi pofle Perficam & 
Amygdalum; alius a yegularitate Petalorum ne- 
gat Valerianam & Valerianoiden Kn.; alius a Nu- 
mero negat Linum & Radioiam DHL; alius a Sexu 
negat Vrticam androgynam &dioicam &c. genere 
inter fe combinari pofle; quod fi, dicunt, non 
clafle conjungi pofiunt-, multo minus genere; fed 
non obferuant fe conftrixifle Clafles qualescunque, 
ipfum vero Creatorem Genera. Hinc tot falfa ge- 
nera! tot controuerfiae inter Au&ores! tot mala 
nomina! tanta confufio! Imo eo tandem redacta 
eft res, vt quoties furgst nouus Syftematicus, to- 
ties horreat orbis Botanicorum. Et nefcio fane 
ipfe, num plus damni vel emolumenti attulerint 
Syftematici , certe fi indocti conferantur cum do- 
£is, longe plures fuere. Dolent taec fata Medici, 
Pharmacopoei, Hortulani, nec fine ratione. Fa- 
teor, Theoria eorum quodobtima eflet, fi modo 
Summo Conditori placuiflec omnes fructificationes 
eiusdem generis aeque fimiles inter fe produxifle ac 
indiuidua eiusdem fpeciei. Quod cum factum non 
fit, nihil fuperefl: aufugii, quin nos, qui naturae 
Magiftri efle non polfumus, nec fecundum con- 
ceptum omnes plantas iternm creare, Nosmetip- 
