VOORRE. EDEN. 
befchry ving hier in te beftaan , namelyk , dat de aan - - 
merkenswaardige zaken, die een Reyziger gezien en op- 
gemerkt heeft, of die hem wedervaren zyn , in diervoe- 
gen behooren gefchikt te worden , dat den Lezer daar 
door onderrigt bekoome, als of hy zelfs gereyfd, en 
van alles ooggetuyge geweeft ware. Indien nu de za- 
ke aldus word opgevat , zoo kan iemand alles bybren- 
gen watt’zyner kennifle gekcomen is, Converfatien , 
zamenfpraken , i iremde ontmoetingen , en aanmerkingen ; 
mits dat die dingen ook zoo uyt dc reyze vloeyen , dat 
men voelen en taften kan , dat dezelve nergens anders 
gehaald konnen zyn. 
Volgens die ftellinge dan heb ik u in ’t breede kon- 
nen en mogen verhalen , zonder my te buyten te gaan , 
de ganfche zamenfpraak rakende de Vrouwen : het uyt- 
trekzel van de Gulde Sententien ; het regt des menfchen, 
en veel meer andere dingen, die van het onderwerp 
fchynen af te wyken. 
Ten Tweeden , fommige rieden my myn naam daar 
voor te ftellen * en andere waren weder van gedagten 
dat ik’er hem niet voor behoorde te zetten. Dit laat- 
fte quam voort uyt een foort van verneedering en zedig- 
heyt, gelyk men wel denken kan : maar de andere ga- 
ven voor, dat iemand, die een zaak opentlyk teberde 
brengt, verpligt is zig zelf bekend te maken. 
Ik ben t’ eenemaal van dit laatfte gevoelen. Voor 
myn deel, ik wil wel bekennen geen agtinge te heb- 
ben vooreen Reyze zonder naam van den Auteur: nog 
ook niet voor een Reysbefchryvinge van middelmatig 
flag daar de naam al voor ftaat, indien de Schryver 
geen getuygen bybrengt , byzonder wanneer hy van 
verre komt. Weet men niet hoe de menfchen beftaan ? 
* * 5 Een 
