VOORREEDEN. 
andere Oorden , waar van.veele Reyzigers gefchreven 
hebben, zoo fpreek ik van dingen, die my waardig 
fchcenen aangeteekent te worden, zonder veel te on- 
derzoeken wat ’er andere van gezegt hebben. i n . 
dien ik dan by deze gelegentheyt iets aanmerk daar 
ganfeh geen nieuwigheyt in (leekt, zoo zullen ’er on- 
getwyffeld nieuwe omdandigheden mee verzeld gaan. 
Want, wanneer is het gebeurd dat twee mannen, wel- 
ke geen uytfchryvers, maar ooggetuygen en onderzoe- 
kers der zaken geweefl zyn , op een en de zelfde wy- 
ze over een en de zelfde doffe gefchreeven hebben ? 
Ik zal eyqdigen met eenige aanmerkingen over drie 
zwarigheden die my tegengeworpen zyn : want, waar- 
de Lezer , ik wil niets t’ uwer voldoemnge voor u ver-' 
borgen houden nog verzuymen. 
Eerftelyk dan word ’er gezegt, dat ik dikwils wat 
ter zyden uytfpring. 
Hier omtrent verzoek ik dat twee dingen in agt mo- 
gen genóomen worden. Ik beken, dat onder het Schry- 
ven dezer Memorien my meenigwerf in den zin is ge- 
koomen de gedagte van den Heere Abt Choifi. Het is 
my leed , zegt hy, dat de (iojfe zig zoo niet voor doet 
als ik het wel wenfle. ...Ik geef wat ik heb. Ik wilde wel 
wat aangenamer dingen aan u te zeggen hebben. En het 
is waar dat ik my dikwils in diergelyken daat heb ge- 
vonden. Myne naakte Eylanden hebben my zeerwey- 
nig verfchiet opgedidj ja ik wil geerne belyden , dat 
ik , om ietwes te vinden , dikwils al eens van de ge- 
meene weg heb moeten afdappen. 
Ondertuffchen , indien men my geen ongelyk doet, 
zoo hoop ik dat men ook myn tweede antwoord goed 
zal keuren. Ik meen de regte eygenfehap van. een Reyf- 
be- 
