NAAR JERUZALEM. ^ 
den j en gezegt word hier ter plaatze Orakels te hebben 
sefprooken. Men geeft voor., dat nu nog aandevremde- 
ïingen dit beeld > leggende in Zee met de hielen na bo- 
ven , vertoont kan worden - t te weten , het ligchaam ; want 
het Orakelfche Hoofd, zegt men , is afgebroken ,en naar 
Vensüen gevoerd > alwaar het nog hedensdaags (by aldien 
dc^Faam niet liegt) te zien is. 
Ik weet niet hoe de nieuwe Landbefchrijvers zulken mil- 
flag konnen begaan, datzedeze rivier en die van Adonis 
voor eene en de zelve neemen ; daar het tegendeel , door 
de dagelijkfche ondervindinge , en het gezag der oude 
Landbefchrijvers, zoo klaar blijkt. 
Tuflchen twee bergen door, die uitermaten fteil en 
hoog zijn, ja zoo rotzig dat yder van dezelve niet anders 
dan maar een Heen fchijnt te wezen , werpt zig deze ri- 
vier in Zee. Om’er overheen te geraken , gaat men om- 
trent eene boogichoot van de Zee , tuflchen deze bergen 
door i alwaar eene heele goede brug van vier boogen legt, 
aan welkers voet men een wit ftuk marmer aan de kant 
van eene rots, met een Arabifch Opfchrift daar in uirge- 
houwen , ingeleid ziet te kennen gevende , dat Emir 
Faccardine ( van wien ik iets meer zal zeggen , wanneer 
ik te Beroot kom) de ftigter daar van geweefl: zy. De ri- 
vier over gekoomen zijnde, beginrmen den berg, of lie- 
ver de groote rots , die aan de andere zijde geheel over- 
hangt, aanftonds op te gaan. En op dat de weg wat ge- 
makkelijker zoude zijn , zoo heeft de Keizer Antonimis 
een pad van zes voet breed, op de kant van die rots, 
heel hoog boven ’t water, uit doen houwen. Want de- 
wijl’er tuflchen ’t Voorgebergte en de Zee geen weg was, 
nog wezen ltonde , zoo ondernam die Keizer , met onge- 
looflijken arbeid , dat pad daar boven over heen te ma- 
ken. De gedagtenifle van dit goede werk , is vereeuwigd 
door 
