NAAR JERUZALEM. f? 
daar door te verpligten , hunnen byftand, dieze gemeen- 
lijk wel laten becalen, te gebruiken. Zy bragten onsby 
de diepfte plaatze ; zeggende , dat’er geen ander door- 
togtwas dan deze. Dit bedrog pleegden zy evenwel nog 
aan anderen, die niet ver agter ons aanquamen : maar wy 
waren van te voren gewaarfchoud , en van eene plek ver- 
wittigt die wat hooger op lag, alwaar de rivier breeder, 
en ondieper was, en daar wy, zonder hunne hulpe , heel 
gemaklijk over raakten. Hier digte by leggen de brok- 
ken nog van eene fteene brug;dog uit de gave overblijf- 
zelen zou men fchier befluiten ,datze tot nog toe wel in 
Wezen zoude gebleven zijn, hadden deze knapen dieniet 
afgebrooken , om door dat middel voordeel van de reizi- 
gers te trekken; 't zy dat ze die voor een goed ftuk gelds 
overbrengen, of anderzins om den buit, als zy maar kans 
zien, doen verzuipen. 
Aan de andere kant van de rivier leggen de bergen wat 
nader aan de Zee , zoo dat’er maar een enge klippige 
weg tuftchen beide overig is. Van den Damar quamen 
wy in tweè uren tijds by eene andere rivier, die 'er niet 
onbillijk uitzag, en nooit van eenigen Landbefchrijver , 
dat ik weet, is aangeroert , leggende omtrent een klein 
uurtje van Stdon. Deze rivier is vry diep en wijd; ftroomt 
redelijk fnel; en heeft eene fteene brug over zig. Wan- 
neer ik den Êerwaerdigen Vader Stephanus, Patriarch der 
Maroniten te Canobme , naar deze rivier vraagde, zeidehy 
my datze^ra/e wierd genoemd, en digt by Barook,ee n 
dorpje in het gebergte Ltban , haren oorfpronk had. 
By gemelde rivier ontmoetten wy verfcheide FranfTe 
kooplieden van Stdon , alwaar die Natie grooter Fa&ory 
heeft , dan ergens anders in de ganfche Levant . 1 oen 
wy te Stdon quamen , lieten wy onze renten byeenen Wa- 
terbak builende Stad opflaan , maar wy zelve gingen naar 
H ’c huis 
