NAAR JERUZALEM. ^ 37 
fchien niet eens verlegen zijn , bedienen ’er zich nogtans 
van* niet om dat zy die van nooden hebben, maar als 
een teeken van achtbaarheit en ontzag } even gelijk de 
Spanjaarden de brillen gebruiken. 
De Monniken van dit Kon vent waren, na my voor- 
ftaat, veertig in getal. Wy vondenze, zoo als onstoe- 
fcheen,heel goed van inborft, en neerftig, maar nier-te- 
min , een onweetend volk te zijn. Want op alles wat ik 
hen, nopende hunnen Godsdienft, vraagde, wiften zy 
my in generlei wijze natuurlijk befcheid te geven. En 
om een ftaaltje van hunne groote onnozelheit by-te bren- 
gen , zo kan ik niet vergeten ’t compliment dat een hun- 
ner opperhoofden by den Conful afleidde ; te weten dat 
hy zoo verheugd was hem te zien , als of de Meffias in 
perfoon hen quam bezoeken. 
Het is ook geen wonder dat ze zoo onwetende zijn; 
want al den tijd , dieze tuflichen de beede-uren over heb- 
ben, moetenze niet in de ftudie,maar met de veehoede- 
ry, landbouwery , wijngaardenieren , en wat verder tot de 
quekery behoort, doorbrengen, en alles met eigene han- 
den verrichten. Ditfloven en wroeten moeten zy niet al- 
leen doen om zig van noodig onderhoud te voorzien • 
maar om af te koopen de onredelijke laften, diedegree- 
tige Turken , op ydervoorwendzel datze maar bedenken 
kennen, gereed zijn hen op te leggen. Maar op darmen 
te beter giffen moge wat flag van menfehen deze Griekfche 
Monniken zijn, zo wil ik alleenlijk nog maar dit ftaalt- 
je y brengenj namentijk dat de zelfde perfoon, die wy 
met den geborduurden Priefterlijken Rok het Altaar had- 
den zien bedienen, ons den volgenden dag op zijnen rug- 
ge bragt, een geitje, en een boks-leeren zak met wijn, 
als een gefchenk van ’t Konvcnts wege. 
