4 REJZE VAN ALEPPO 
benefFens het Aóf* n«rp) en een onleesbaar jaargetal in 
uitgehouwen ftond , ’t welk , naar allen fchyn , voor dezen 
d’ingang van d’eene of d’andere Kerk zal geweeft zijn: want 
my wierd door de Inwoonders van het Dorp verzeèkerd, 
dat’er nu nog verfcheide overgeblevene muren van verval- 
lene Kerken en Konventen , in de nabygelegene fteenag- 
tige bergen, te zien waren. 
Zondag den z8. February. 
Nadien wy dezen dag wat veel wegs hadden af te leg- 
gen , zoo verlieten wy Kef tien al heel vroeg in den mor- 
genftond , en onze reize door het vrugtbare Dal , dat 
vanKoorn, Oliven, en Wijn overvloeit, voortzetten- 
de j raakten wy in den tijd van drie quartier-uurs te 
Harbanoofe , zijnde een klein Dorp, gelegen op het uit- 
einde van de zoo even genoemde vlakte; waarna wy eene 
kleine hoogte overtrokken , en in eene zeer fchoone Valeye, 
genaamt Rooge , aanquamen. Ten Zuiden (trekt zig de- 
ze Valeye uit buiten, het gezigt; maar in de breedte, te 
weten Ooft: en Weft, beflaat zy niet meer dan een uur 
rijdens,en is wederzijds met hooge rotzen,als mctmuu- 
ren en wallen , voorzien. Omtrent vier uren in deze Va- 
leye met reizen doorgebragt hebbende, quamen. wy by 
een breed water , genaamt het Meer (of, volgens den ftyl 
der Oofterlingen , de Zee) van Rooge. Wy waren gedwon- 
gen door een baai of inham van dit Meer heen te trek- 
ken ; en het baarde ons geene kleine moeite de Paerden , 
maar nog meer de geladene Muii-Ezels , door het water 
en de ftib te krygen. Edog, op onze weerom-reize was 
deze Zee zoo opgedroogt, en de baai zoo merkelijk ver- 
beterd j dat wytoen onmogelijk niet konden onderkennen 
waar wy zoo elendig gefukkeld hadden. Van dit Meer 
quamen wy binnen een mirte Te-ne-re, zijnde de plaats 
