7 i REIZE VAN ALEPPO 
zetten. Onze grootde zwarigheit was , dat wy niet widen, 
of wy langs de kuft voorby Cefareen en Joppc , of den 
weg voorby Nazareth , of tuffchen beide door , over de 
vlakte van Efdralott , wilden trekken. 
De oorzaak van deze twijffelinge ontdond wegens de 
onluden en verdeeltheden der Arabicrs , die wy zoo ver 
zochten te vermijden als ’t eenigzins doenlijk was. ’t Is 
een kunsje van de Turken , onder dat woefte volk, door ’t 
afzetten van eenige oude , en weder aanftellen van nieu- 
we hoofden over hunne Stammen , altijd twid te zaai- 
jen. Met deze treek weten zy tegendrijdige belangens 
en partyfchappen in te voeren , en daar door te beletten, 
dat zy zich nooit onder den eenen of den anderen Prins 
konnen te zamenvoegen : want ingevalle zulx eens qua- 
me te gebeuren , zoo zoudenze miflchien het Turkfche 
jok afwerpen , en zich meefter van alles maken , dewijlze 
talrijk, en byna de eenigfte bewoonders van het daar om- 
trent leggende land zijn. 
Maar hoe voordeelig ook deze tweedragt , ten opzigt 
der Turken zy, zoo moeten ’er de vremdelingen evenwel 
by lijden , aangezien zy tot een prooi verdrekken van die 
partyen , in welkers handen zy maar komen te vervallen. 
Om dit dan fontgaan , beflooten wy den middelden weg 
in te Haan , om dat die te dezer tijd de alkrveiligfte was. 
Maandag den 22. Maart. 
Wy vertrokken dan ten dien einde, onder ’t gelei van 
eene bende Turkfche Soldaten, heel vroeg in den morgen 
van Acra \ gingen omtrent een halfuur langs de Baaikant 
van Acra heen , en draaiden toen wat Zuidwaarts op. 
Hier moeften wy over een riviertje , dat wy meenen Be- 
llis geweeft te zijn; zoo bekend wegéns het daar in zijn- 
de zand , dat gezegt word eene voortreffelijke doffe te 
. wezen 
