N AAR JERUZALEM. 
Om een eind van deze fchandaleuze gefchillen tema- 
ken, fchreef de Koning van Vrankruk, omtrent twaalf 
jaren geleden, eenen brief aan den ter, ver- 
zoekende, hy geliefde dog ordre te ftellen dat het Hei- 
lik Graf in handen van de Latijnen mogre gefteld wor- 
den volgens den inhoud van het Verdrag, gemaakt in’t 
iaar i67 i- *t Gevolg van dezen brief, en van de verde- 
re verzoeken des Konings van Vrankrijk was, dat het 
Heilig Graf den Latijnen wierd toegeëigend} zijnde die 
privilegie , waar by zy alleen regt hadden om er 1 e 
in te doen, niet achtervolgt tot op het jaar 1690. Ln 
fchoon het den Chriftenen van allerleye Natie vry ftaat 
uit eigene devotie daar-in te gaan , zoo mag dog niemant 
een ig openbaar werk , rakende denGodsdienft, verrigcen, 
dan de Latijnen alleen. . . . 
Het daaglijks werk van deze kloofterhngen is , dat ze 
de lampen gereed maken-, al de heiligdommen inde Kerk 
bezoeken; en’er procefllen Voor doen. Dus brengen dom- 
mige hunnen tijd vier of zes jaren lang door: ja anderen 
zijn dpor de aangename befchouwingen, waar mede zy 
zich zelven hier voeden , zoodanig verrukt , dat zv er in 
blijven willen tot aan hunnen fterfdag toe, en begraven 
zich alzoo by-na levendig in het Graf onzes Heeren. 
De Latijnen , waar van’er altijd tien of twaalf onder 
een Opperhooft in de Kerk hun verblijf houden, doen 
yder dag , ter eere van die verfcheide heiligdommen , ee- 
nen hoogftaatlijken Omdragt, met waskaerfen > cruicinxen, 
en andere omftandigheden tot de Proceilie behooren ej 
zingende yder van hun een Latijnfch liedje , dat op C e 
plaats flaat. Dewijl nu de Latijnen befchaafder en netter 
jn hun doen zijn dan de andere Monniken , en wy ook 
met hen wel ’t meeft omgingen, zoo zal ik alleen hun- 
ne plegtigheden befchrijven; zonder van t geen d’andere 
